AM : Francophiles & Skinny Ties (EP) (American Laundromat)_____________________________________

Το δελτίο τύπου τους αποδίδει χαρακτηριστικά που παραπέμπουν σε Clash και Supergrass. Oι Νεοϋορκέζοι AM θα μπορούσαν πάντως να θεωρηθούν απότοκοι ποικίλλων γονιδιακών προσμίξεων : XTC και Jon Spencer Blues Explosion π.χ. ή Costello και Gang Of Four, με τα δάνεια στοιχεία να ρέπουν πάντα καταφανέστατα προς Αγγλία μεριά. Το Francophiles & Skinny Ties φέρει εξάλλου και τη χροιά της λεπτής ειρωνείας στην οποία είθισται να επιδίδονται πολλά βρετανικά σχήματα (τα ονόματα των Simian, Futureheads και Maximo Park μου΄ρχονται συνειρμικά στο μυαλό, ελέω επικαιρότητας εν πολλοίς, υποθέτω).

Κιθάρες ενίοτε bluesy, tempo ενίοτε ντισκοειδή αλλά πάντα ταχύρυθμα, και φωνητικά επαρκώς αυθάδη επιτρέπουν στο τρίο να περάσει με επιτυχία τις προκαταρκτικές εξετάσεις της αναπαραγωγής. Στα περαιτέρω όμως ζορίζουν τα πράγματα και εκεί μετράται το πραγματικό ανάστημα κάθε αρτίστα, όταν δηλαδή οι όποιες τεχνικές αρετές και υφολογικού χαρακτήρα γνώσεις του υπηρετούν ενδιαφέρουσες μελωδικές ιδέες. Και εκεί οι AM τα βρίσκουν δυστυχώς σκούρα, αφού τα οκτώ συνολικά κομμάτια του δίσκου αδυνατούν να υπερβούν το επίπεδο εκείνο που θα σε ωθούσε να προστρέξεις εισέτι σ΄αυτά για να ικανοποιήσεις μια οποιαδήποτε συναισθηματική ανάγκη...

Εν κατακλείδι, πιστεύω πως οι AM συνιστούν σχήμα που θα μπορούσε να επενδύει ηχητικά την ατμόσφαιρα συνοικιακών μπαρ, διασκευάζοντας all-time punk classics. H δισκογραφική αποτύπωση ιδίων συνθέσεων είναι αλλού παπά ευαγγέλιο, το οποίο επί του παρόντος δείχνουν να κατέχουν ελλιπώς. Είθε το μέλλον (τους) να με διαψεύσει... (29/03/2005) (Γιάννης Γεωργακούδης)