Barbie Bangkok - Oh My God (EP) (Kinky Star)___________

Χωρίς να φείδονται χρόνου, έμπνευσης, ενέργειας και συναισθημάτων, παρ΄ότι πρόκειται για ep κυκλοφορία, οι Βέλγοι Barbie Bangkok μας υπενθυμίζουν με άριστο τρόπο για ποιούς λόγους πριν από μερικά χρόνια λατρέψαμε (και έπειτα... μισήσαμε, και έπειτα... αδιαφορήσαμε) τις πάντοτε αρτίστικες indie rock αφίξεις από την κατά τα άλλα συμπαθή χώρα τους. Το βελγικό ροκ επιμένει να στηρίζει την αίγλη του στη διάθεσή του για εκκεντρικότητες και ηχητικά παράδοξα. Άλλωστε το τελευταίο πράγμα που θα θέλαμε, είναι μια μπάντα από το Βέλγιο που παίζει "θανατηφόρο" garage punk.

Για όσους αγωνιούν περί του αν οι Barbie Bangkok (αμάν πια αυτά τα εξυπνακίστικα ονόματα...) θα μπορούσαν να γίνουν οι Deus του 2004, θα παρακάμψω τις κοινοτυπίες του στυλ "κάθε μπάντα έχει την δική της ξεχωριστή προσωπικότητα", και ασυλλόγιστα θα δώσω καταφατική απάντηση. Πέρα από τα φωνητικά, που παραπέμπουν αμεσότατα (μα όλοι οι Βέλγοι με τον ίδιο τρόπο τραγουδούν ;), ομοίως πράττει η αβαντίζουσα (από το avant και όχι από το avanti, βεβαίως) μορφή των συνθέσεων, η αναφορές σε τζατζίστικες (έχει και πιάνο...) τεχνοτροπίες, αυτό το σοφιστικέ ψάξιμο τέλος πάντων, που κάνει την (ενίοτε) πολυπόθητη διαφορά. Κάτι θα υπάρχει στην ατμόσφαιρα του Βελγίου φαίνεται, που σε εμποδίζει να κάτσεις και να γράψεις ένα απλό τραγουδάκι του στυλ "κουπλέ-ρεφρέν-κουπλέ" και να καθαρίσεις.

Όλως περιέργως κορυφαία στιγμή του δίσκου είναι ένα hidden track το οποίο και θα βρείτε καμιά δεκαριά λεπτά μετά το τέλος και του έκτου κομματιού. Κρύβει μέσα του την πιο σκοτεινή διάθεση της μπάντας, διαθέτει περίσσευμα ψυχής και παραπέμπει άμεσα στο ευρωπαϊκό αντίστοιχο των Sixteen Horsepower και τους αλήστου μνήμης Jonathan Fire Eater. Και να σκεφτεί κανείς ότι ο δίσκος άρχεται με no wave ορέξεις στα αιχμηρά τρία λεπτά του "New Friend", ενώ η ποιότητα της πιο μελιστάλαχτης στιγμής του δίσκου ("Oh My God") είναι αυτό ακριβώς που απουσιάζει από τον τελευταίο δίσκο των Starsailor ! To πιο "θεϊκό" (όπως... Deus !) τραγούδι του δίσκου είναι το "Roll Rockin'", με την υποσημείωση βέβαια ότι οι Barbie Bangkok επιμένουν περισσότερο στα "φυσικά" όργανα, παρά στην αλόγιστη χρήση από λούπες, samples και άλλα κολπάκια, που κάνουν τους συμπατριώτες τους να ακούγονται σήμερα κάπως πρόωρα κουρασμένοι.

Είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα ασχοληθούμε εκτενέστατα μαζί τους με τo που πέσει στα χέρια μας η longer play κυκλοφορία τους, μιας και από τους "πολλά υποσχόμενους" καταλόγους των ανεξάρτητων εταιριών, είναι ό,τι καλύτερο ακούσαμε εδώ και αρκετό καιρό (πόσο άραγε ;). (01/07/2004) (Άρης Καραμπεάζης)

________________________________________________