Bayside : S/T (Victory)______________________________

Eίναι πρόδηλα τα φίλια αισθήματα που τρέφουν προς Smashing Pumpkins : το προδίδει ο συμπαγής τους ήχος και οι πάμπολλες anthem κορώνες τους. Είναι κατανοητός ο συσχετισμός με Ted Leo & The Pharmacists : τον νομιμοποιεί η punk/pop φύτρα τους και η συνακόλουθη αυτής ελαφρότητα. Είναι ορατές και οι μεταλλικές απολήξεις της μουσικής τους : τις μαρτυρούν τα παμπληθή δεξιοτεχνικά σολαρίσματα και η τυπικά σκληροροκάδικη σύμπραξη μελωδικότητας και τραχύτητας. Κύρια στυλιστική καταγωγή έλκουν όμως οι Bayside από Alkaline Trio, τους οποίους ανά στιγμές διεμβολίζουν και ποιοτικά. Του λόγου το αληθές αποδεικνύουν 11 emo τραγούδια : 10 αρκετά συμπαθή και το "Devotion And Desire", κομματάρα πολλών αστέρων που μονοπώλησε επί μακρόν τη λειτουργία του στερεοφωνικού μου συστήματος. Συμπυκνώνοντας υπέροχα teenage ψυχικές και ιδεϊκές καταστάσεις (angst, blues και αθωότητα) που δεν ολισθαίνουν σε αμετροεπές μελό, το τραγούδι αυτό επαλείφει βάλσαμο στις πληγές ενός πλειστάκις κακοποιηθέντος είδους - ακριβέστερα του χαρίζει ίσως την ευτυχέστερη έως τώρα στιγμή του, τιμή που διεκδικεί επί ίσοις όροις το "Sweet Mary" των Anniversary.

Το δελτίο τύπου πληροφορεί πως το "Montauk" εμπνεύστηκε στιχουργικά απ΄την ταινία Eternal Sunshine Of The Spotless Mind. Εντούτοις, και το μουσικό περιεχόμενο του δίσκου απηχεί συναισθηματικά την θεματική του αναστρέψιμου και περιστασιακά διαποτισμένου με χιούμορ ερωτικού δράματος που απαντάται στο εν λόγω φιλμ.

Δεν ξέρω τι προοιωνίζεται το μέλλον γι΄αυτούς τους τύπους απ΄το Long Island, NY. Έχουν δρασκελίσει το κατώφλι των 6 χρόνων ως σχήμα και εικάζουμε πως έχουν αποθέματα ενέργειας και ταλέντου. Όποια και να΄ναι η συνέχεια πάντως, δεν θα αναιρέσει την αξία ενός καθ΄όλα επιτυχούς δεύτερου άλμπουμ. (20/08/2006) (Γιάννης Γεωργακούδης)