Burton L. : Spy Life (Omega Point)_____________________

Διπλός πράκτορας ο κύριος Burton L. : DJ και performer στα deck ανά τις διάφορες πίστες, κιθαρίστας και τραγουδιστής σε rock clubs. Αμφότερες οι πλευρές του χωράνε και περισσεύουν στο δίσκο του κι εκείνος ακολουθώντας τον τίτλο κατασκοπεύει την ίδια του τη διπλή ιδιότητα. Οι υπνωτικοί ρυθμοί και οι μελωδικές γραμμές των συνθεσάιζερ διακόπτονται ή συμπλέκονται από πλήρεις κιθαριστικές φράσεις και συχνά μελώμενα φωνητικά. Αντίστοιχα, οι πιο ηλεκτρονικοί ήχοι συμβαδίζουν με πνευστά και έγχορδα. Κι έτσι, ενώ η περσόνα του είναι κυρίως αναγνωρίσιμη στο Chicago για τα σπινταριστά house, τα μεσοβέζικα drum'n'bass και τα χαλαρά down tempo σετάκια του, εδώ εμφανίζει και την περισσότερο χειροπιαστή και χειροκίνητη δημιουργική πλευρά του.

ΟΚ τα υλικά, αλλά στην εκτέλεση κάπως χαλάει το φαϊ. Οι disco λούπες του "It's So Easy (To Love You)", οι trip hop γκρούβες του "Groggy", ακόμα κι οι ποπ πνευστωδίες του "Need", οι α λα Aphex Twin τεχνοκρατισμοί του "Planet Kid", όλα μοιάζουν προβλέψιμα και αναμενόμενα. Από την άλλη, σε ξαφνιάζει σίγουρα όχι δυσάρεστα όταν σου θυμίζει από την μία τον αειθαλή κυρ Neil Young ("Beautiful Sunshine Eyes") κι από την άλλη τον Stevie Wonder στο "Maze". Όλες αυτές οι τάσεις υπάρχουν εδώ μα στο τέλος σταματάς να ενδιαφέρεσαι για το ποιός επικρατεί και τα περιμένεις όλα, χωρίς το παραμικρό δυσάρεστο συναίσθημα.

Αυτή ακριβώς η ποικιλία χαρακτηρίζει και τις ίδιες τις "παραστάσεις¨του Burton L. Άλλοτε θα διαμορφώσει αγαπημένα του ροκ κομμάτια σε απρόσμενες νέες εκδοχές, άλλοτε θα καταφέρει να κρατήσει αεικίνητους για ένα βράδυ σε τέκνο ρυθμούς ακραιφνείς ροκ φανς, άλλοτε θα ροκάρει παραδοσιακά παρέα με μπασίστα και ντράμερ. Και σίγουρα δε θα βαρεθεί ποτέ. Κι αν τη μια φορά προσκαλέσει κάθε πνευστοφόρο ή εγχορδίστα ή "φέρε ό,τι άλλο παίζεις μουσικό", την άλλη θα βγει σόλο, με την ακουστική του κιθάρα. Δεν τον νοιάζει, γιατί αν νοιώσει αμηχανία, ξέρει πως την επόμενη φορά θα τον προστατεύσουν μερικά δωδεκάιντσα κι ένα λάπτοπ.

Οι φίλοι του Jon Spencer, του Beck κι ακόμα και του Moby να του δώσουν μια ευκαιρία. (26/01/2005) (Λάμπρος Σκουζ)

________________________________________________