Oι γνώστες του σκοτεινού synth-pop ήχου θα έχετε σίγουρα λικνιστεί με το "Marilyn, My Bitterness". Δικό τους είναι. Ακόμα περισσότεροι θα έχετε γαλβανιστεί από το δαιμονικό "Tears", στη remix εκδοχή του Apoptygma Berzerk. Κι αυτό δικό τους είναι.
Η αφάνεια μάλλον αδικεί τους Crüxshadows (προφέρεται croo-shadows) που σχηματίστηκαν το 1992 από τον εκκολαπτόμενο πολυ-αρτίστα Rogue και δυο ανώνυμους computer programmers. Αμέσως έδωσαν το στίγμα τους, ισοροπώντας ανάμεσα στην electropop των Depeche, το new wave του Peter Murphy και ορισμένα dark παρακλάδια : το dance τύπου Dance Society, το gothic κ.α. Σ΄όλη τη δεκαετία τους άλλαξαν μέλη, έβγαλαν μια κασσέτα (Night Crawls In - 1993), τέσσερα EP και πέντε LP (Telemetry Of A Fallen Angel - 1996, Until The Voices Faded (limited) - 1998, The Mystery Of The Whisper - 1999, Wishfire - 2002). Κι αν πιστεύετε στον κανόνα που λέει πως η συμμετοχή στα tributes μιλάει απο μόνη της για τις κρυφές επιρροές ενός σχήματος, τότε η περίπτωση τους δεν είναι επιχείρημά σας : συμμετείχαν στα T-Rex και Pet Shop Boys.
Σήμερα δεν είναι κακές εποχές για το είδος : η synth pop έχει την πολυτέλεια να μοιάζει πάντα μοντέρνα και η EBM (Electronic Body Scene) είχε αίγλη και αρκετό χώρο για νέα ονόματα. Μόνο που οι Crüxshadows δεν περίμεναν την αναβίωση των μηχανών για να ακουστούν. Γιατί όπως θα ξέρετε, η darkwave σκηνή παρέμεινε ζωντανή όλα αυτά τα χρόνια με πιστές εταιρείες, σχήματα, fanzines και πολύ κοινό. Και οι λεγάμενοι γεμίζουν δεκαχίλιαρα στάδια ακόμη και σε χώρες με "φωτεινότερη παράδοση". Ξέρετε πως λειτουργούν τα πράγματα σ΄αυτές τις κλειστές κάστες. Πάντως το "Leave Me Alone" απ΄το Mystery Of The Whisper λέγεται πως είναι το περισσότερο επιτυχημένο του είδους εδώ και χρόνια.
Το Ethernaut ως δίσκος, αλλά και αντίστοιχες παραστάσεις τους, εμπνέονται από το μέγα έπος των αρχαιοελληνικών χρόνων που δεν είναι άλλο από τους Τρωικούς Πολέμους, υποθέτω έτσι όπως μας διασώζονται από τα δυο μέγιστα ομηρικά έργα. Tελευταία φορά που θυμάμαι αντίστοιχο έργο - παράσταση βασισμένη σε ανάλογο ιστορικό έργο ήταν το Goddodin των Test Department. Δεν είναι η πρώτη φορά πάντως που η μπάντα ασχολείται με αρχαίες (;) μυθολογίες - στο Mystery Of The Whisper είχαν κομμάτια για το Αιγυπτιακό Πάνθεο.
Ο δίσκος κινείται στο αναμενόμενο κλίμα και περιλαμβάνει 19 κομμάτια : δώδεκα τιτλούχα, πέντε άτιτλα, δύο "οπτικά". Στροβιλίζουσες κιθάρες, δαιμονισμένο ηλεκτρικό βιολί (από την νεραϊδώδη Rachel MacDonell με τη μοβ κόμη) και αινιγματικά λόγια ντύνουν έναν "κομψό" ηλεκτρονικοχορευτικό darkwave ήχο. Κι αν η εμφάνιση τους και ίσως κάποιες industrial αιχμές μπορεί να προδιαθέτουνε περισσότερο προς Nine Inch Nails ή Marilyn Manson, η goth pop κομψότητα υπερισχύει. Η φυλή των Xmox τους μνημονεύει κι ο Gene εξακολουθεί να αγαπάει την Jezebel. (Λάμπρος Σκουζ)
