Desiderii Marginis : Strife (Cold Meat Industry)___________

Οι Desiderii Marginis είναι ένα dark-ambient industrial act από το Mjölby της Σουηδίας. Κουβαλούν ήδη μια δεκαετία και παραπάνω στην πορεία τους και αρχικά ήταν το solo project του Johan Levin που δεν ήθελε να πετάξει το υλικό που δεν ταίριαζε στις κυκλοφορίες της τότε μπάντας του, των The Wounded Meadow. Σήμερα μπορεί κανείς να βρεί μέρη από τις τρεις πρώτες κασέττες ("Consecrare", "Via Peregrinus" και "Triptych") και στο δίσκο τους Songs Over Ruins. Μην πετάξεις τίποτα, που λένε κι οι ποιητές. Αυτή είναι η μία όψη βέβαια, γιατί υπάρχει και η άλλη, εξίσου συχνή στις κασεττοκυκλοφορίες : ένα μεγάλο μέρος δεν το έχει ούτε ο ίδιος ο δημιουργός, ψάχνει να το βρεί από τους τότε αγοραστές, οι νέοι φανς το ζητάνε. Ευτυχώς δεν μας απασχολούν ακόμα τέτοιες αγωνίες, έχουμε ένα δίσκο μπροστά μας, και είναι αρκετός προς το παρόν.

Ο Levin διατηρεί παράλληλα και την "medieval" μπάντα του (Galtagaldr) όπου δοκιμάζει dulcimer, bombarde, shawn, ως και φλάουτα και μπουζούκι. Bagpipe. Τα μεσαιωνικά του ενδιαφέροντα διοχετεύονται τους καλοκαιρινούς μήνες σε εργασία ως archeologist assistant και historical guide (τα αφήνω αμετάφραστα) και οι σπουδές του στην Cultural Science περιλαμβάνουν φιλοσοφία, τέχνες και λογοτεχνία. Οι περισσότεροι σκοτεινοί έχουν τις σπουδές τους, μα ετούτος εδώ μας έρχεται εντελώς διαβασμένος.

Από το tour de force του Songs Over Ruins (1997) και τους άλλους τους δίσκους οι διαφορές δεν είναι ιδιαίτερα ορατές. Βασικά δεν παρεκκλίνουν σημαντικά από τον "κανόνα" της Cold Meat Industry : ambient / industrial soundscapes, με βάρος εδώ στο ambient κομμάτι. Το σκότος είναι το ταιριαστότερο φόντο για ετούτη τη σπουδή πάνω στην αέναη ανθρώπινη επιθυμία να εμπλέκεται σε κάθε μορφή σύγκρουσης.

Από τα 8 κομμάτια, το "The Sweet Hereafter" θυμίζει τις μελαγχολικές ψυχικές καταστάσεις της (συμπτωματικά) συνώνυμης ταινίας του Εγκογιάν. Η επαναληπτικότητά του μοιάζει φόρος τιμής στον μάστερ Phillip Glass του Koyaanisqatsi. Γοτθικά samples και θεοσκότεινα drones οδηγούν σε συγκρίσεις με τους Ordo Equilibrio και τους Raison D'Être, με σαφή ροπή προς τους γαλλονόματους. Η "ησυχία" του "A Failure At Liberty", η ανατολίζουσα κρυπτοψυχεδέλεια του "From Glory to Where" και η εύθραστη υφή του "In Α Nameless Place" συνταιριάζονται με το αποκαλυψιακό αλλά και ρεαλιστικό εξώφυλλο που οφείλεται στον Viktor Kvant και ντύνει εικαστικά τη σύλληψη του όλου θέματος. (06/11/2004) (Λάμπρος Σκουζ)

________________________________________________