O Ernesto Diaz-Infante είναι ίσως ο γνωστότερος μουσικός της Pax Recordings. Εκτός απ΄τις συμμετοχές του σε κυκλοφορίες της Pax έχει συνυπάρξει στο παρελθόν με μια πληθώρα experimental μουσικών/συνθετών είτε σε συναυλίες είτε σε ηχογραφήσεις άλλων label.
Για να είμαι ειλικρινής, όταν η πρώτη ακρόαση του φερώνυμου δίσκου του έλαβε τέλος, με κυρίευσε ένα συναίσθημα αβεβαιότητας. Η μουσική που μόλις είχα ακούσει δεν είχε απολύτως καμία σχέση μ΄αυτό που περίμενα εκ των προτέρων να ακούσω. Καταρχήν η ένταση του ήχου... Από την μέχρι τώρα εμπειρία μου με την Pax αλλά και τον Diaz-Infante, αυτό που υποπτευόμουν πριν πατήσω το κουμπί του στερεοφωνικού ήταν μια κατά μέτωπο επίθεση ηλεκτρονικών συχνοτήτων και αναδιαμορφωμένων αναλογικών ήχων,,,
Έπεσα έξω ! Η φύση του ήχου είναι όντως αυτή που περιέγραψα αλλά η μουσική είναι ήρεμη και μεστή, τόσο που σε ορισμένες στιγμές μπορεί να επιφέρει μια έντονα υπνωτική κατάσταση. Έξω όμως έπεσα και όσον αφορά τη δομή της μουσικής την οποία περίμενα μη συγκεκριμένη και συγκροτημένη. Ο Diaz-Infante μας παραδίδει μικρές σε διάρκεια συνθέσεις που ενώ αρχικά βασίζονται σε αφαιρετικά θέματα, συνδυάζονται μεταξύ τους με μαεστρία και σωστό timing, ώστε τελικά δημιουργούν ολοκληρωμένες μουσικές δηλώσεις.
Και τέλος κάτι που ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ... Η ανθρώπινη φωνή. Μια φωνή ψιθυριστή, αλλά ταυτόχρονα και βαθιά. Μια φωνή που όταν μιλά στη μητρική της γλώσσα αποτελεί το πιο ιδιαίτερο μουσικό όργανο ανάμεσα σ΄έναν κυκεώνα χαμηλόφωνων ηλεκτροακουστικών και prepared ακουστικών κιθάρων.
Όλα τα παραπάνω συμβάλλουν στη δημιουργία μιας ιδιαίτερα ατμοσφαιρικής μουσικής. Και όταν αργότερα ο Ernesto αρχίζει να απαγγέλει στα αγγλικά η ατμόσφαιρα αυτή γίνεται ακόμη περισσότερο εμφανής.
Ας μου επιτραπεί ένας χοντροκομμένος χαρακτηρισμός λέγοντας ότι αυτό που ακούμε εδώ θα μπορούσε να θεωρηθεί μια goth έκδοση του ανυπέρβλητου John Cage. Μια μυστηριώδης εσωστρεφής ελεγεία ημι-αφηρημένων ηλεκτρονικών που συμπληρώνουν το σκοτεινό collage με ψίθυρους και αστικά/βιομηχανικά (όπως "industrial") field recordings. Θα έλεγα κλείνοντας ότι το cd αυτό διαθέτει πολλά θετικά στοιχεία, αλλά πάνω απ΄όλα προσωπικότητα. (Kώστας Παπαθανασίου)