Duo 505 : Late (Morr Music)_________________________

O Bernard Fleischmann είναι το χαϊδεμένο παιδί της Morr Music - o πρώτος καλλιτέχνης που υπέγραψε στο τιμητικό της ρόστερ και ξεκίνησε τον χορό των πολυποίκιλων και πολύχρωμων ηχογραφήσεων της. Είναι η εταιρεία που μας γνώρισε τους απολαυστικούς Notwist, που μας γαλήνεψε με τους Lali Puna, μας ιντρίγκαρε με τους Styrofoam, μας κοίμισε με τους Isan, μας σκανδάλισε με τους Tied And Tickled Trio και τα λοιπά και τα λοιπά και τα λοιπά.

O Herbert Weixelbaum βρίσκεται στο μουσικό του αντίποδα : μοναχικός και κλασσικούρας, κολλημένος στην ακουστική του κιθάρα και στις μπαροκoαναγεννησιακές παρτιτούρες του. Τι έφερε μαζί αυτούς τους "η μέρα με τη νύχτα" τύπους ; Ό,τι φέρνει κοντά ανθρώπους σ΄αυτό και σ΄όλα τα παράλληλα σύμπαντα : μια κοινή αγάπη για κάτι, που εδώ είναι το ...Roland MC-505, το και επονομαζόμενο και από πολλούς ως ...Old School Groovebox ή σκέτο Groovebox. Μάλιστα ένα από τα πρώτα θέματα συζήτησης μεταξύ τους, μετά από την τυχαία γνωριμία τους στη Vienna (τόπος έμπνευσης ενός πρώιμου ρομαντικού ηλεκτρουργήματος, των Ultravox, όπως θα θυμάστε) ήταν ακριβώς αυτή η αμφίθυμη σχέση αγάπης/μίσους ανάμεσα σ΄αυτό το γκάτζετ και στον χρήστη του [ή μήπως θα έπρεπε να πούμε στον χρησιμοποιούμενο από αυτό ;].

Είμαι σίγουρος πως θα ήθελαν πάρα πολύ να είναι μ΄εκείνη τη φουρνιά που μόλις προσπαθούσε να βγάλει κάθε δυνατό νεωτεριστικό ήχο από εκείνα τα μαραφέτια, χαρακτηρίζοντας μια εποχή... Δεν ήταν όμως, μπόρεσαν πάντως να ζήσουν την αίσθηση παίρνοντας αυτό το όνομα ...Duo 505. Και όχι μόνο, αλλά να βγάλουν σε μια τόσο υπερφορτωμένη από ηλεκτρονικούς ήχους εποχή ένα δίσκο που στέκεται άψογα, είναι γεμάτος συναίσθημα και ηχοπλασία.

Στην ουσία παίρνεται η σκυτάλη από τον προηγουμένο δίσκο του Fleischmann, το Poploops For Breakfast, που ήταν αυτό ακριβώς που όχι λέει αλλά υπονοεί ο τίτλος του : ένας πανέξυπνος συνδυασμός προσιτών και απρόσιτων ήχων, γνώριμων ηλεκτρονικών γλυκισμάτων και περίτεχνων στουντιακών τεχνημάτων. Η συνέχεια διαδραματίζεται εδώ και μπορώ να πω ακόμη γοητευτικότερη. Οι δυο Ρολαντάκηδες μπορούν και φτιάχνουν μελωδικότατα κομμάτια χωρίς ίχνος φωνητικών, ταξιδιάρικα και ηρεμιστικά συγχρόνως, μηχανιστικά από την μια, ρομαντικά απ΄την άλλη. Φαίνεται πως γι΄αυτούς τους δύο η lo-fi electronica μπορεί να γίνει και ποπ χωρίς να χάνει ίχνος απ΄την βαθύτητα της, αλλά αποδεικνύουν και το αντίστροφο, πως η ποπ δε χρειάζεται μελιστάλαχτα φωνητικά και προβλέψιμες δομές.

Να θυμίσουμε πως εξίσου ζουμερές ήταν και οι υπόλοιπες κυκλοφορίες του BF στην Morr : το 6° νούμερό της ήταν το Sidonie (sold out σήμερα) και το 41° το Welcome Tourist, με το πλέον κατάλληλα τιτλοφορημένο κομμάτι : "Take Your Time". Λεπτομέρεια : το κομμάτι είχε διάρκεια 45 λεπτών... Give me Morr ! (27/01/2005) (Λάμπρος Σκουζ)

________________________________________________