Ekkehard Ehlers/Joseph Suchy/Franz Hautzinger - Soundchambers (Staubgold)________________________
Το cd Soundchambers αποτελεί την ακουστική συνιστώσα ενός intermedia project που το πορτογαλικό μουσείο Fundacao Serralves ανέθεσε σε μια ομάδα έξι καλλιτεχνών και αφορούσε μία ευρύτερη παρέμβαση που έλαβε χώρα στο πάρκο του μουσείου και παρουσιάστηκε στα εγκαίνια του πάρκου στις 27 Σεπτεμβρίου του 2003.
Όπως αναφέρεται και στην πολύ κομψή χάρτινη συσκευασία του cd, η παρέμβαση αυτή είχε να κάνει με την αναδιαμόρφωση των φραχτών από θάμνους του πάρκου, διαχωρίζωντας και επεκτείνοντας τις ήδη υπάρχουσες συνθήκες με στόχο τη δημιουργία μιας σειράς από ηχοθαλάμους όπου η συνδυασμένη επίδραση της μουσικής, της αρχιτεκτονικής σχεδίασης και των ειδικών graphics θα παρείχαν μια διαφορετική αίσθηση της υπάρχουσας γεωμετρίας. Για την ιστορία, το αρχιτεκτονικό μέρος ανατέθηκε στους N. Hirsch και M. Moller, ενώ τα graphics στον M. Weisbeck. Το μουσικό μέρος, που είναι και αυτό που μας αφορά μια που δεν κατορθώσαμε να είμαστε στα εγκαίνια του πάρκου, ανατέθηκε από το μουσείο σε τρεις καλλιτέχνες, τους Ekkehard Ehlers, Joseph Suchy και Franz Hautzinger.
Στις 16 και 17 Ιουλίου 2003, οι τρείς τους ηχογραφούν στο στούντιο Pithopraxis πέντε άτιτλα θέματα που είναι και αυτά που ακούμε στο εν λόγω cd. Το μοτίβο που κυριαρχεί στο δίσκο είναι η συνάντηση του ψηφιακού κόσμου, όπως αυτό εκπροσωπείται απ΄το laptop του Ehlers, με τον αναλογικό κόσμο, όπως αυτός εκφράζεται μέσα απ΄τους ήχους της κιθάρας του Suchy και της τρομπέτας του Hautzinger.
Το υλικό που χρησιμοποιεί ο Ehlers αποτελείται από ηχογραφήσεις για πιάνο του Adam Butler και ηχογραφήσεις περιβάλλοντος ήχου σε λεβητοστάσια και συνιστά το υπόβαθρο πάνω στο οποίο αναλαμβάνουν οι Suchy και Hautzinger να προσθέσουν τις πινελιές απ΄τα δικά τους όργανα.
Το πρώτο κομμάτι ξεκινά με τιτιβίσματα πουλιών και άλλους θορύβους που συνήθως ακούμε σε ένα δάσος, για να προστεθεί αργότερα η κιθάρα και να δημιουργηθεί μια βαριά και υγρή ατμόσφαιρα η οποία διασπάται μόνο απ΄τις σποραδικές εμφανίσεις της τρομπέτας, που ακούγεται σαν να βρίσκεται κάπου μακριά και αποτελεί το μόνο και μάλλον αδύναμο συνδετικό κρίκο του ακροατή με την πραγματικότητα.
Το παιχνίδι αυτό συνεχίζεται και στα υπόλοιπα κομμάτια με τα συνεχή περάσματα του Ehlers από τους ήχους του πιάνου στους περιβαλλοντικούς θορύβους, την κιθάρα του Suchy στο παρασκήνιο να υφαίνει ηχητικούς ιστούς με την ικανότητα αλλοίωσης της πραγματικότητας και την τρομπέτα του Hautzinger να παρεμβαίνει για να συγκρατήσει τους άλλους δύο εντός του "τρισδιάστατου" κόσμου μας.
Το Soundchambers θυμίζει αρκετά τις προσωπικές δουλειές του Jon Hasell, ωστόσο καθώς αποτελεί κατά παραγγελία έργο με συγκεκριμένο σκοπό, το ερώτημα που τίθεται είναι αν καταφέρνει να λειτουργήσει και εκτός των συνθηκών για τις οποίες δημιουργήθηκε. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι εύκολα προσπελάσιμο και απαιτεί αρκετές ακροάσεις, αλλά ο υπομονετικός ακροατής θα ανταμειφθεί με την περιήγησή του στα δικά του φαντασιακά Ηχοδωμάτια. (14/08/2004) (Κωνσταντίνος Γιαννόπουλος)
________________________________________________
