eRikm-Müller- Nakamura : Why Not Béchamel / Samartzis-Müller-Voice Crack : Wireless Within (For4ears)_________
Ως αν έντομα-καμικάζι επικάθονταν σε καυτές μεταλλικές πλάκες, το πρώτο κομμάτι του δίσκου ξεκινά με μια ακουλουθία σύντομων σημείων που διανέμονται στο ηχητικό πεδίο, πρώτα αριστερά, έπειτα δεξιά. Ελβετοί ηλεκτρονικάδες απόστολοι της αισθητικής του ακανόνιστου, του πληθωρικού και του διάσπαρτου, οι μουσικοί της For4ears προτείνουν με το Why Not Bémachel ένα νέο opus πλήρες χρωματισμένων, σπινθηροβόλων πνοών που κατά περιόδους συστρέφονται σπειροειδώς θυμίζοντας μαινόμενη γάτα ή κάποιον διαστημικό αίλουρο σαν τον Alien των HR Giger και Ridley Scott. Δέσμες θορύβων αντιλαλούν και διασπώνται πριν επιστρέψει μια ασταθής ηρεμία, την οποία σταδιακά εκτοπίζει η παρουσία μιας ασαφώς απειλητικής, υπόκωφης ηχητικής μάζας. Τίποτα δεν αλλάζει ουσιαστικά στο σύμπαν της For4ears, εντούτοις η επιλογή των συμμετεχόντων το καθιστά σ΄αυτό το άλμπουμ ιδιαίτερα ενδιαφέρον : περί του Günter Müller, ιδρυτή και κεντρικής φιγούρας του label, βρίσκουμε αυτή τη φορά τον Γάλλο eRikm, μέλος όπως κι ο Müller των Poire_Z, και ο οποίος εγκαταλείπει εδώ τα πικ-απ για να μετέλθει του υπολογιστή και ενός συστήματος τριών διασυνδεδεμένων samplers. Ο τρίτος μουσικός επινοεί έναν άλλο μηχανισμό όπου ο ήχος παράγεται αποκλειστικά απ΄τη διαδραστική λειτουργία της συσκευής με τον ίδιο της τον εαυτό : πρόκειται για τον Ιάπωνα Toshimaru Nakamura και το no-input mixing board του. Ο μουσικός επιβάλλει βαθμιαία την παρουσία του, κατά τη διάρκεια διαφορετικών αυτοσχεδιαστικών φάσεων και μέσω αναδυόμενων θορυβικών κυμάτων. Τιτλοφορούμενα "καλώδιο" στην γλώσσα καθενός εκ των μουσικών, τα τρία κομμάτια μοιάζουν ολοκληρωτικά αφιερωμένα στο ασύνορο σύμπαν που εκτείνεται εντός των σύγχρονων συστημάτων τεχνολογίας.
Eξ΄ου και κάποια έκπληξη κατά την ακρόαση του Wireless Within, άλλη πρόσφατη κυκλοφορία της For4ears : o νεωτερισμός εδώ έγκειται στην προσθήκη ηχογραφήσεων φυσικών ήχων που πραγματοποίησε και διαχέει ο Αυστραλός μουσικός Philipp Samartzis, ο οποίος και ηχογράφησε αυτήν την αυτοσχεδιαστική συνάντηση στο περιθώριο μιας συναυλίας που έδωσαν ο Günter Müller και το (πλέον διαλυθέν) ντουέτο Voice Crack.
Εξαρχής, κελάηδισματα πουλιών προερχόμενα απ΄τις ηχογραφήσεις πεδίου (field recordings) του Philipp Samartzis παρέχουν μια σχεδόν ειρωνική αντίστιξη στους τριγμούς των "cracked everyday electronics" που εφηύραν οι Voice Crack. Καθόλη τη διάρκεια του δίσκου, εγκαθιδρύεται ένας καρποφόρος και φαινομενικά πρωτόγνωρος διάλογος ανάμεσα στους δειγματοληπτικούς αυτούς ήχους "αληθινής ζωής" και στον πυκνό βόμβο εντόμων με τον οποίο τόσο συχνά παρομοιάζεται η αυτοσχεδιαστική ηλεκτρονική μουσική, κάπου μεταξύ των ακατέργαστων concrete ηχογραφήσεων και της οξυγώνιας αφαιρετικότητας της σχολής For4ears. Στο δίσκο αυτό, μαρτυρία μιας έκτακτης εμπειρίας, το label δικαιολογεί ακόμη περισσότερο το όνομά του, προτείνοντας μια μουσική που κινητοποιεί ποικίλλες μορφές ακρόασης και προτρέπει επίσης έντονα να προκρίνουμε τη χρήση ακουστικών. Ενώ παρεισφρύει μια ατμόσφαιρα παιδικής χαράς, τα ηχητικά παράθυρα με θέα τον πραγματικό κόσμο ανοίγουν και ξανακλείνουν, τα χρώματά τους εμφανίζονται και σβήνονται, για να εισέλθουν στο ρυθμό μιας πάντα μυστηριώδους μουσικής αφήγησης. (06/06/2006) (Thibaut Lemoine) (μτφρ. από τα γαλλικά : Γιάννης Γεωργακούδης) (lire la chronique en français)
