Dark electronica ; Δε νομίζεις... Το πιο σκοτεινό - πραγματικά σκοτεινό - στοιχείο του mini cd των Everest είναι το εσωτερικό μέρος του digipack. Αλλά ποιός νοιάζεται ; Άλλωστε και οι "περίεργοι" ρυθμοί δεν είναι παρά απλουστευμένα Warp beats... και υπάρχουν ακόμα χίλιες δύο παρανοήσεις του δελτίου τύπου που κρίνεις σκόπιμο να μη σχολιάσεις περαιτέρω...

Δεν γίνεσαι εμπαθής, απλά διαπιστώνεις ένα τεράστιο χάσμα μεταξύ της πραγματικότητας και του τρόπου με τον οποίο παρουσιάζεται από την εταιρεία προώθησης. Το ντουέτο των Matu και Meienberg (γνωστοί στη χώρα τους για διάφορες διοργανώσεις συναυλιών "experimental electronica" υπό το προσωνύμιο r3s3t) είναι κατά τα φαινόμενα άτομα πολυάσχολα. Εξάλλου, έχουν να διευθύνουν και την ομώνυμη εταιρεία τους μέσα στις υπόλοιπες δραστηριότητές τους και έτσι δε μένει και πολύς χρόνος για το προσωπικό τους μουσικό όχημα, τους Everest.

To Waterrelish που ανοίγει το ep δεν είναι παρά μια ελάχιστα πετυχημένη απόπειρα μίξης των Geir Jensen (aka Biosphere) και Aphex Twin, μια πιο μπιτάτη ambient με προσθήκη μιας αδιάφορης λούπας από μεταλλόφωνο. Αισθάνεσαι ότι το συγκεκριμένο κομμάτι το έχεις ακούσει χίλιες φορές ξανά στο παρελθόν, και σκέφτεσαι ότι η γραμμή μεταξύ του απλά συμπαθητικού και του αδιάφορου είναι εξαιρετικά λεπτή

Tα εναπομείναντα κομμάτια κινούνται στο ίδιο περίπου πλαίσιο. Ο ήχος είναι καλός και προσεγμένος, το κάθε track σωστά δομημένο, απλά εσύ προτιμάς να ακούς το original : Boards of Canada, Autechre και την υπόλοιπη Warp.

Kαι έρχεται κάποτε η στιγμή που κάποιος (οι φίλοι σου, πιθανώς) σε ρωτήσει "τι σου άρεσε τέλος πάντων από το Inhalight ;". Και τότε απαντάς ως εξής : i) το cd-rom, που περιέχει το video clip του ομώνυμου τραγουδιού (το οποίο περιέργως δεν περιλαμβάνεται στο audio μέρος του cd) καθώς και άλλα multimedia αρχεία, ii) το δεύτερο track ονόματι "HCTS", το οποίο διαφοροποιείται λιγάκι από τα υπόλοιπα προσεγγίζοντας περισσότερο νεο-dub δρόμους (labels όπως ~Scape, Meteosound, κ.τ.λ.) αν και η υφή του παραμένει επαρκώς "Warp-ed".

Κλείνοντας, διαπιστώνω εν τέλει ότι η γράμμη ανάμεσα στην εμπάθεια και την αδιαφορία είναι επίσης λεπτή. (Kώστας Παπαθανασίου)