
GFK : If Liberty Isn't Given, It Should Be Taken (G7 Welcoming Committee)_____________________________
Με τέτοιο τίτλο άλμπουμ και ανάλογο λογοπαικτικό αρκτικόλεξο ως όνομα (τα τρία γράμματα δηλώνουν το Government Fury Kills) δεν θα περίμενε να ακούσει κανείς χαριτωμένα ποπ τραγουδάκια ή μεγαλόπνοες electro-ambient ελεγείες... Με ισχυρό πολιτικό λόγο που παραπέμπει στις ένδοξες μέρες των Napalm Death, το καναδικό αυτό κουιντέτο θεραπεύει ένα είδος σκληρής μουσικής που έκανε θραύση στους metal κύκλους κατά τη διάρκεια της περασμένης δεκαετίας. Εσχάτως δε του αποδίδεται (καταχρηστικά) και ο όρος hardcore, μολονότι το είδος αφίσταται οτιδήποτε τείνει να σχετίζεται με τους Minor Threat, π.χ.
Το metal των GFK συγκροτούν στοιχεία που το συγκρότημα φαίνεται να συνέλεξε απ΄τους όψιμους Carcass, τους Fear Factory, τους Hatebreed, τους Madball και τους Converge αλλά και nu-metal γκρουπ σαν τους Slipknot. Στο "If Liberty..." εγώ πάντως άκουσα να αντηχεί και το death-core σχημάτων που γνώρισαν κάποια πρόσκαιρη δημοτικότητα στα τέλη των '80s και τις αρχές των '90s και τώρα έχει πλέον σκεπάσει η λήθη της μουσικής ιστορίας, όπως επί παραδείγματι οι Ολλανδοί Pestilence.
Γίνεται εύλογο ότι με τέτοιες αναφορές δεν είναι δυνατόν οι GFK να περιποιούν τιμή στη μελωδία. Και όντως τα κομμάτια του δίσκου κινούνται συχνά στα όρια μιας ανέξοδης βαβούρας που δίνει και σχετική παράταση ζωής στη νεομεταλλική βλακεία - ειρήσθω εν παρόδω, το nu-metal κίνημα εδράστηκε στην επιλεκτική χρήση κλασσικών thrash tempos και τον παράλληλο εξορισμό οτιδήποτε μπορεί να νοηθεί ως ιδέα στη μουσική, προσβάλλοντας συν τω χρόνω μεγάλο μέρος του metal χώρου κι όχι απλώς ό,τι συγγενεύει άμεσα με τους Limp Bizkit.
Το άλμπουμ πάντως διασώζεται από ορισμένα ενδιαφέροντα τραγούδια, όπως τα "Years Of Feminism Destroyed", "Matthew Sheppard, Carlos Guliani...", "Direct Action Is More Than Wearing A Che Guevara Shirt", τα οποία πάντως δεν βλέπω να μένουν στο διηνεκές του χρόνου, αν και δύνανται να παρέξουν στιγμιαίες ακροαστικές απολαύσεις.
Σε κάθε περίπτωση, θα συναντήσετε και ανηλεείς διπλομποτιές, και grawling φωνητικά και κοφτερές κιθάρες, δηλαδή θεμελιώδη συστατικά του extreme metal ορυμαγδού. Δεν ξέρω ωστόσο αν οι GFK θα πραγματοποιήσουν κάποτε το άλμα προς τα μπροστά : το "If Liberty...", βλέπετε, είναι ήδη ο τρίτος τους δίσκος και ως γνωστόν οι ετερόχρονες υπερβάσεις σπανίζουν στο ροκ. (19/01/2005) (Γιάννης Γεωργακούδης)
________________________________________________
