Μια πολύ καλή και πρωτότυπη κυκλοφορία ! Ναι - ναι ! Και τα δύο αυτά μαζί ! Κάτι που μάλλον σπανίζει στις μέρες μας...

Το "Πρόγραμμα Υγείας" της νεοσύστατης Boyarm είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα εξελιχθείσα σε πολύ ενδιαφέρουσα μουσική πρόταση. Ο επικεφαλής του μικρού αυτού label, Shawn Knight, ξύπνησε μια μέρα λουσμένος στον ιδρώτα μετά από έναν επίμονο και τρομερό νυκτερινό εφιάλτη. Είχε ονειρευτεί τη συνεύρεση των ιδιωμάτων του death metal και του ηλεκτρονικού noise μέσα σ΄ένα κυκεώνα αχαλίνωτων θορύβων. Και ευτυχώς το περιεχόμενο του ονείρου δε σβήστηκε απ΄τη μνήμη του όπως συμβαίνει στις πλείστες των περιπτώσεων.

Άρχισε να σκέφτεται λοιπόν τρόπους για την υλοποίηση αυτής του της σκέψης ! Και ξαφνικά θυμήθηκε ότι ο γείτονας του John Caldwell είναι μέγιστος ντράμερ και παίζει από το 1987 στους death/thrash metallers Lucifers Hammer. Τον επισκέφτηκε λοιπόν στο σπίτι του και του πρότεινε το εξής : Ο Caldwell θα πήγαινε στο στούντιο μόνος του και θα ηχογραφούσε τα ντραμς λες και το συγκρότημά του έδινε το τελευταίο λυσσασμένο live της καριέρας του. Κι έτσι έγινε...

Ο Caldwell επέστρεψε με ηχογραφήσεις ακραίων blast beats, λυσσαλέων διπλομποτιών, στιβαρών mid-tempo breaks και υπερηχητικών grind core ρυθμών. Η συνέχεια ήταν απλή: ο Knight έπρεπε να επινοήσει κάποιο concept για την κυκλοφορία και αποφάσισε να ταχυδρομήσει σε διάφορους "noisicians" (κατά τον χαρακτηρισμό του δελτίου τύπου) τις ηχογραφήσεις των ντραμς με την προοπτική να τις μπολιάσουν με ψηφιακούς και αναλογικούς θορύβους και ηλεκτρονικά εφέ δίνοντας μια νέα διάσταση στο death metal ιδίωμα (ή το noise, ανάλογα με την οπτική που εξετάζει κανείς το θέμα). Οι επιπλέον σημειώσεις του Knight απαγόρευαν οποιαδήποτε αλλοίωση των drum tracks και χρήση ήχων ως intro/outro για περισσότερο από 1,5 λεπτό. Τέλος, συνέλαβε ένα θεματικό concept το οποίο θα ενοποιούσε όλα τα κομμάτια της συλλογής και κατέληξε στο α λα grindcore/splatter θέμα της "Ιατρικής Προόδου του Ανθρώπου" (μήπως μόνο σ΄εμένα θυμίζει Carcass ;)

Τέρμα όμως η εξιστόρηση γιατί πολλοί ίσως νομίσουν ότι πρόκειται για παραμύθι, κάτι που βέβαια δεν ισχύει, αφού το The Health Program συνιστά πραγματικότητα και μάλιστα σκληρή ! Οι 15+1 (με την προσθήκη του Caldwell) μουσικοί που λαμβάνουν μέρος στο εγχείρημα προέρχονται από επιτυχημένες indie εταιρείες, όπως ο τρομερός Lesser της Matador, κολλητάρι των Matmos και του Kid606, o Bombardier από τους Low Res, καθώς και απολύτως underground, πρωτοεμφανιζόμενα ονόματα όπως οι Bitstream και οι Function 7. Φυσικά, και ο ίδιος ο Shawn Knight δεν παραλείπει να βάλει το λιθαράκι του υπό το alias "The Rib" (ένα πολυμελές συγκρότημα με βασικό πυρήνα τον ίδιο τον Knight).

Tα περισσότερα "πειράματα" στέφονται με επιτυχία και λίγες είναι οι στιγμές όπου ο ακροατής θα μπορούσε να νιώσει αμηχανία έναντι όσων εξέρχονται των ηχείων του. Τα 15 κομμάτια είναι ως επί το πλείστον μικρής διάρκειας, διακρίνονται ωστόσο από ηχητική διαφοροποίηση που αρχικά είναι σχεδόν αφανής, αν και μια προσεκτικότερη ακρόαση αποκαλύπτει την πολυσυλλεκτικότητα των ήχων και των δομών. Από ηλεκτρονικές εκκενώσεις σε στυλ Merzbow και Whitehouse σε κολασμένα μεταλλικά mid-tempo ιντερλούδια, απο΄κεί σε παιχνιδιάρικα glitches και περιπαικτικά ηλεκτρονικά σκιρτήματα, σε αδυσώπητα blast beats συνοδευόμενα απ΄τους επίμονους ήχους σειρήνων, sonar και άλλων ανορθόδοξων πηγών μουσικής/ήχου, ακόμα και σε σχεδόν αμιγώς metal σημεία (π.χ. έχουμε black metal/grindcore κιθαριστικά riffs και παραμορφωμένα φωνητικά υπό τους φρενήρεις ρυθμούς μισοδιαλυμένων drum'n'bass break beats). Πραγματικά είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς κάποιο track, όχι γιατί ως απόπειρες είναι εξίσου επιτυχημένες, αλλά γιατί το The Health Program ίσως ενδείκνυται για ακρόαση απ΄την αρχή ως το τέλος, χωρίς διακοπή. Βέβαια, και ως μονάδες τα κομμάτια προσφέρουν μεγάλες δόσεις ψυχαγωγίας και πολλές ευκαιρίες εκτόνωσης. Ομως νομίζω πως η μέγιστη δυνατή απόλαυση προέρχεται όταν το ακούσεις μια κι έξω, βοηθά άλλωστε σ΄αυτό και η σχετικά μικρή του διάρκεια (35 λεπτά) που του απαγορεύει να καταστεί κουραστικό. Οργανωμένο δηλαδή το έγκλημα...

Μετά απ΄όλα αυτά, ίσως πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα : "Σε ποιόν απευθύνεται αυτό το cd ;" E, λοιπόν, κατά την ταπεινή μου γνώμη, αν και στα χαρτιά αυτό το υβρίδιο death/metal noise μοιάζει υπερβολικά εξειδικευμένο για να συγκινήσει μια ευρύτερη μάζα ακροατών, εντούτοις το αποτέλεσμα (που ηχητικά είναι κάτι φρέσκο και δικαιώνει την προσπάθεια και το όραμα των συντελεστών) συνιστά μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση για κάθε είδος μουσικόφιλου που αγαπά την παρέκκλιση απ΄τα συνηθισμένα. Οι fans του noise και των ιδιωμάτων που ερωτοτροπούν γενικά με το θόρυβο (glitch, industrial, κτλ.) σίγουρα θα το λατρέψουν. Οι υπόλοιποι electronica freaks θα το αγαπήσουν ή θα το μισήσουν ! Οι πιο ανοικτοί σε διαφορετικά ακούσματα metallers (συμπεριλαμβανομένων και των nu-metallers) θα βρούν πολύ ενδιαφέρον και πρωτότυπο το όλο εγχείρημα, ενώ, οι απανταχού indie/post rockers θα του αναγνωρίσουν (τουλάχιστον) την αμεσότητα και τολμηρότητα του ως "πειράμα" και attitude (αν όχι πολλά περισσότερα !)

Και τέλος, κατά τον υπογράφοντα, ο δίσκος αυτός, όσο φαινομενικά περίεργο κι αν μπορεί αυτό να είναι, θα καθιερωθεί ως ένα undergound classic (ελπίζω όχι υπερβολικά underground - το πιάσατε ;) της δεκαετίας που διανύουμε.

O δίσκος θα διατίθεται από τις 18 Αυγούστου απ΄το online κατάστημα της Boyarm. (Kώστας Παπαθανασίου)