Ένας άνθρωπος ακουμπάει στους ξύλινους πασσάλους μιας αποβάθρας. Μοιάζει σκεφτικός - κοιτάζει τη θάλασσα ή έχει κλειστά τα μάτια ; H ζωγραφιά έχει παλ γαλάζια πράσινα και καφεκίτρινα χρώματα. Και αν μπορούσε να έχει ήχο θα ήταν ακριβώς αυτός που περικλείει ως εξώφυλλο δίσκου.

Χαλαρά φωνητικά και ενδοσκοπική διάθεση ντύνουν ζεστά ετούτη την "περιβαλλοντική" electronica. Ο τελευταίος χαρακτηρισμός δεν αναφέρεται βέβαια σε ambient τοπία, αλλά σε μουσική που μοιάζει να ακολουθεί την ηρεμία ενός τοπίου ή την χαλαρή ροή των σκέψεων και των συνειρμών μας. Κάποιοι το είπανε folktronica. Σίγουρα όχι από διάθεση αναφοράς στο ομώνυμο (Folktronic) lp του Momus, αλλά σ΄αυτό το είδος του χαλαρού συνδυασμού της απλής τραγουδιστικής σύνθεσης με στουντιακές λούπες. Πράγματι, οι τελευταίες υπονομεύουν σχεδόν ανεπαίσθητα τις εδώ χαμηλότονες εξομολογήσεις των Cosm : τα τρυφερά α λα David Sylvian γυρίσματα διακόπτονται από ταιριαστά ηλεκτρονικά σκρατσαρίσματα. Συχνά ένα τραγούδι ποτέ δεν τελειώνει όπως άρχισε, μπορεί να εξελίσσεται διαφορετικά και να έχει ως και τρία διαφορετικά μέρη.

Ο δίσκος αποτελείται από πέντε κομμάτια συν τρία ρεμίξ ενός από αυτά, από τους Leafcutter John (Planet M), TenEcke (Calla), Mondomarc (Mondo Fumatore), το τελευταίο με additional vox από Marc και Gwen. Χρειάζονται τόσα ρεμίξ του ίδιου κομματιού σ΄ένα δίσκου ; θα μου πείτε. Εδώ σχεδόν δεν καταλαβαίνει κανείς πως πρόκειται για τέτοια. Και αντιπροσωπεύουν άλλωστε τρεις απ΄τις 87 "σχολές του ρεμίξ". Ο πρώτος κρατάει τη φωνή και φηφιοποιεί ασύστολα το background. O δεύτερος αποσυνθέτει και αποδομεί. Κι ο τρίτος αλλάζει beats και όργανα, κρατάει δομή και ύφος.

Η γερμανική Staubgold εδώ και κάμποσο καιρό κυκλοφορεί όλες τις τάσεις του σύγχρονου ηλεκτρονικού, πειραματικού και avant-garde ευρωπαϊκού ήχου, εξακολουθώντας μάλιστα να βγάζει επτάιντσα και βινύλια και ντύνοντας κάθε κυκλοφορία με υπέροχα εικαστικά εξώφυλλα. Εδώ βρίσκουν εστία electronic masters όπως ο Peter Schuster, ταχυδακτυλουργοί των tape samples όπως οι Erixma, πειραματιστές της concrete (Reznicek) αλλά και του σπιτικού θορύβου και electropoppers με προσωπικότατο στυλ, όπως ο Gunter Adler (μέλος των Groenland Orchester). Εδώ έχουν βγάλει δίσκο και οι To Rococo Rot, αλλά και το μέλος τους Stephen Schneider με τα προσωπικά του εγχειρήματα ως Mapstation, ο Ρουμάνος αβαντγκαρντίστας Alexander Balanescu, αρκετά αυστραλέζικα σχήματα του είδους, το παιδικά εφευρετικό βιεννέζικο τρίο Τhilges 3. Εδώ συχνά έρχονται guests οι Mouse On Mars κι εδώ βγήκαν τα ακυκλοφόρητα των Faust (Patchwork 1971-2002). (Λάμπρος Σκουζ)