Lali Puna - Faking The Books (Morr Music)______________

Άκουγα προχθές το "No-One In The World" των Locust. Σκεφτόμουν πως μου έλλειψε αυτή η θερμή electronica που έχει χαλαρές μα όχι διαλυμένες σχέσεις με την τραγουδιστική φόρμα και που όσο κι αν έχει ως βασικό ήχο σύνθια και υπολογιστές παραμένει βαθιά συναισθηματική. Ξαναπεθύμησα δηλαδή να βρεθώ σ'εκείνα τα κλίματα όπου οι συνθετητές δεν είναι καθόλου ψυχροί γιατί θερμαίνονται απ'την κατάλληλη φωνή και από γοητευτικές μελωδίες. Δεν μπορώ και να περιμένω την κάθε νέα κυκλοφορία των Hooverphonic που δεν έχει πια και σχέση με τις παλιές τους. Σαν από παιχνίδι της τύχης, λίγες μέρες μετά άνοιγα το φακελάκι με το δίσκο των Lali Puna.

Eδώ η φωνή ανήκει στην Valerie Trebeljahr (επίσης keyboards και sampler) και λιγότερο στον Markus Acher (bass και sampler). Το σχήμα συμπληρώνουν οι Cristoph Brander (drums) και Christian Heiss (keyboards, sampler). Ως τώρα τα lp τους ήταν δύο αλλά οι συμμετοχές τους σε συλλογές και κυκλοφορίες επταριών και δωδεκαριών είναι πολλές και μπερδεμένες. Βασικό τους διαπιστευτήριο υπήρξε το κλέψιμο της παράστασης σε μια tribute συλλογή στους Human League (Reproductions), όπου έβγαλαν άψογα το αξέχαστο μετα-ΗL "Together In Electric Dreams" του Philip Oakey. Εδώ όμως αφήνουν τις πιο γωνιώδεις απολήξεις των πρώτων τους δημιουργιών για να αμβλύνουν τον ήχο τους σ'ένα κολακευτικό μείγμα ατμοσφαιρικότητας και ψηφιακής trip soul.

Ήχοι μπλε ελεκτρίκ και ταχύτητες βραδύτερες του electroclash και ταχύτερες από εκείνες του trip hop, με πλείστες αναφορές, οι σπουδαιότερες απ'τις οποίες ήδη αναφέρθηκαν, συν κομμάτια που θα μπορούσαν να ανήκουν στους Solex σε στιγμή έμπνευσης ή να κλαπούν απ'τους Goldfrapp όταν βρεθούν σε κρίση ταυτότητας. Θα συνεργάζονταν περίφημα με σχήματα τύπου Sneaker Pimps και πιστεύω ότι θα έβγαζαν άνετα εις πέρας οιοδήποτε κομμάτι των Massive.

Oι (τυπωμένοι) στίχοι μοιάζουν με αποσπασματικές εξομολογήσεις ημερολογίων, με σπαράγματα σκέψεων, με αναφορές αεικίνητων εικόνων. Κάνουν έτσι ολοκληρο το Faking The Books να μοιάζει σαν ένα μεταμοντέρνο αστικό σάουντρακ που σου ψιθυρίζει τους ανεπαίσθητους συνειρμούς των δημιουργών του μα μοιάζει να είναι όλων μας. (04/04/2004) (Λάμπρος Σκουζ)