Κιθάρα, μπάσο, πλήκτρα, φωνή, τύμπανα : είναι ολιγάριθμα και αναμενόμενα τα συστατικά του Go For Broke. Γνωστός όμως είναι και ο τρόπος που αυτά αξιοποιούνται : oι Low Budgets παίζουν πανκ, και μάλιστα παίζουν σχεδόν οτιδήποτε έμελλε να αποδώσει ποτέ (και) ο προσδιοριστικός χαρακτηρισμός πανκ. Μεγαλύτερη έμφαση δίνεται εδώ εντούτοις στο πρώιμο garage των '60s, όταν δηλαδή μέρος της teenage κουλτούρας άρχιζε μετά βίας να αποτινάζει την αθωότητα της ποπ για να ασπαστεί την εξεγερτικής προοπτικής εκρηκτικότητα του fuzz. Ως αναφορά στην περίοδο τούτη ερμηνεύεται και η χρήση φαρφίζας, σ΄ένα δίσκο που αναδεικνύει τους Low Budgets σε σοβαρούς διαδοχούς των Chesterfield Kings και καθιστά καθ΄όλα επισφαλή την πρωτοκαθεδρία σ΄αυτόν τον χώρο των Σουηδών Caesars. Αδυναμίες πάντως φαίνεται να΄χουν και στην μελωδική πτυχή του βρετανικού πανκ των late '70s (Clash και Buzzcocks, κυρίως), ενώ σποραδικά αρέσκονται να φλερτάρουν διακριτικά τόσο με την αφελική απλότητα του punk-pop όσο και με την επιτάχυνση του hardcore.

Με συμβόλαιο σε εταιρεία μεγαλύτερου βεληνέκους, σε εταιρεία δηλαδή με ευκολότερη πρόσβαση στα μίντια και συνεπώς αυξημένες δυνατότητες προώθησης, οι Low Budgets θα μπορούσαν να είχαν εγείρει αρκετές συζητήσεις γύρω απ΄το όνομα τους. Δικαιολογημένα βέβαια, αφού το κουαρτέτο απ΄τη Φιλαδέλφεια της Αμερικής κομίζει απολαυστικότατα μελωδικά θέματα, τραγουδάκια που 40 περίπου χρόνια πριν θα γινόντουσαν αναμφίβολα ύμνοι μιας νεολαίας που ξυπνούσε και κοιμόταν με μουσική υπόκρουση από συλλογές σαν την Nuggets ή τις Pebbles. Μολονότι όλα τα κομμάτια του δίσκου κρίνονται τουλάχιστον συμπαθητικά, ξεχωρίζουν περισσότερο τα εντυπωσιακά "Ripped Off", "El Hombre De La Noche", "O.E. In The A.M." και "Rock'n'Rollers".

Το Go For Broke προσθέτει ένα ακόμη αξιόλογο σχήμα στον κατάλογο της punk αναβίωσης, o οποίος εμφάνιζει τάσεις διαρκούς επιμήκυνσης και φαίνεται πως καλύπτει πλέον κάθε πτυχή που έτυχε ποτέ να γνωρίσει το εν λόγω ιδίωμα, απ΄το mod μέχρι το πρώιμο πολιτικοποιημένο hardcore των Dead Kennedys. (Γιάννης Γεωργακούδης)