Madcap - Under Suspicion (Victory)___________________

Το πανκ των Clash έτεινε να εκκινείται από ποικίλλα σημεία : από την reggae vωχέλεια π.χ. ή από επίσης ράθυμες τζαζίστικες καταστάσεις. Ή ακόμη από την ακατέργαστη rock'n'roll μινιμαλιστική αμεσότητα που σημάδεψε κυρίως το ντεμπούτο τoυς. Κι είναι η σαγήνη αυτής της τελευταίας πτυχής τους που φαίνεται πως έπληξε καίρια τους Καλιφορνέζους Ace (κιθάρα), Johnny (φωνή, κιθάρα), Lee (μπάσο) και Jake (τύμπανα) οι οποίοι εξωθούν τον παραλληλισμό τους με τους Λονδρέζους μέχρι και στο ενδυματολογικό και οργανοχρηστικό πεδίο (ατημέλητα δεμένες γραβάτες, Telecaster κιθάρες, κ.τ.λ.). Η μουσική τους στερείται πάντως των πολιτικο-ιδεολογικών στιχουργικών προεκτάσεων που χαρακτήρισαν το πανκ των Clash. Ίσως να έκριναν το έδαφος ιδιαίτερα ολισθηρό και να επέλεξαν άλλες θεματολογικές διόδους. Δεν θα τους κακολογίσουμε δα γι΄αυτό...

Πλησιέστεροι ως προς τα φωνητικά τους του Mick Jones παρά του Strummer, oι Madcap δημιουργούν κομμάτια που επωφελούνται στο έπακρο των σύγχρονων ηχογραφικών προόδων και διαθέτουν την αποτελεσματικότητα που δύναται να τους παρέχει η δίλεπτη-τρίλεπτη διάρκεια τους. Είναι άπταιστοι ως εκτελεστές και αυτό τους επιτρέπει να προσδίδουν στα τραγούδια την ποικιλία που αντισταθμίζει την απλοϊκή τους δομή. Κατά τα άλλα, εντάξει, δεν χτυπάει η αδρεναλίνη κόκκινο καθ΄όλη τη διάρκεια του δίσκου : σύμφωνα με την μεθοδολογία των πρώτων διδαξάντων, έχουμε dub-reggae "παύσεις" ("Under Suspicion") και ska-2 tone χαλαρωτικές ασκήσεις ("Searching For Ground") -για τις οποίες έσπευσαν προς αρωγή του κουαρτέτου τα πνευστά των Catch 22 και ο οργανίστας Rami Jaffee των Wallflowers-, και οι οποίες παρεμβάλλονται μεταξύ των σπινταριστών στιγμών καθιστώντας απολαυστικότερες και τις μεν και τις δε... Για μην συνάγει πάντως κανείς ότι έχουμε να κάνουμε με ανίατους μονομανείς, καλύπτουν τον δίσκο τους μ΄ένα κομψό poppy πέπλο που θα δικαιολογούσε αναφορές στους Buzzcocks ή ακόμα και σε πρώιμο Costello.

Στον ίδιο αστερισμό κινούνται επί του παρόντος γκρουπ όπως οι Σουηδοί 59 Times The Pain ή οι Αμερικανοί Rocket From The Crypt και The Mighty Mighty Bosstones. Σχήματα δηλαδή με γνώση της ιστορίας του πανκ που μεταφύτευσαν επιτυχώς το πνεύμα των κορυφαίων του είδους και το βοήθησαν να ανθίσει επιτυχώς και στις μέρες μας, διατηρώντας μέχρι και την τελευταία ικμάδα του. Kαι το να επιτυγχάνεις με το δεύτερο μόλις lp σου την είσοδο στην προνομιούχα αυτή κάστα μόνο ευοίωνο μπορεί να θεωρηθεί...(17/05/2004) (Γιάννης Γεωργακούδης)

_________________________________________________