Ming & Ping : MP2 (Omega Point)_____________________

Καθώς η electro-pop παγκοσμιοποιείται, όλοι οι συνδυασμοί είναι δυνατοί. Όπως για παράδειγμα δύο δίδυμα αδέλφια από το Hong Kong, με τα ονόματα Ming & Ping, με βινύλια των Erasure και των Depeche Mode να γυρίζουν ακατάπαυστα στα νέα τους σπίτια στο San Francisco. Λίγο πιο δίπλα, μερικά πεταμένα Casio, κι άλλοι δίσκοι από την δεκαετία που αντιμετώπισε από κομπλεξικά έως αποενοχοποιητικά τα συνθεσάιζερ, βλέπω των Gary Numan και τον Simon LeBon δίπλα στον Michael Hutchence. Αυτά τα παιδιά ήθελαν πολύ να ζουν στα '80s.

Έτσι στο δεύτερο τους δίσκο (μετά το Ming & Ping.com) εκτός από το σαφές ότι βαριούνται και τίτλο να βρουν για τους δίσκους τους φαίνεται πως βρίσκονται στο αρχικό στάδιο της μίμησης του προ 25ετίας ήχου. Synth pop, new wave, old school. Κανένα πρόβλημα με την αναβίωση των αγαπητών ειδών Ming & Ping της εφηβείας μου, εφόσον η ανακύκλωση στα μουσικά είναι πλήρης και καθολική. Το πρόβλημα είναι στη στείρα αναπαραγωγή των δίσκων που ακούνε. Δε μ΄ενδιαφέρει να ακούσω από δεύτερο χέρι την σοδειά της δισκοθήκης του. Αντίθετα, αυτό που κυνήγησα εδώ μέσα με το μικροσκόπιο ήταν μια μελωδία που να καρφωθεί στο μυαλό. Ένα κομμάτι να το χαρείς στο τρίλεπτό του και να το θυμάσαι όταν τελειώσει. Σε αντίθεση με τις σημειώσεις που μας έστειλαν, όχι, ούτε το ένα το σφυρίζεις στο δρόμο, ούτε το άλλο το τραγουδάς όταν πλένεις τα πιάτα.

Αντίθετα η δική τους συνθετική ποπ είναι μονότονη, με το ίδιο μπητ από την αρχή ως το τέλος, με μηδαμινές μελωδικές στροφές, με κλισαρισμένους στίχους. Ένα βιομηχανικό, σκοτεινό ρυθμολόγημα, χωρίς κάποιο απογειωτικό ρεφρέν. Το πιο υποφερτό δείγμα από εδώ είναι το "Splendid". Και δεν μπορώ να μην κλείσω με ένα αβανταδόρικο σχόλιο : η ελληνική electro-pop σκηνή είναι έτη φωτός μπροστά από το μεγαλύτερο ποσοστό της διεθνούς παραγωγής. (12/07/2006) (Λάμπρος Σκουζ)