13 χρόνια πέρασαν απο τη σύσταση των Motorpsycho, χρονικό διάστημα που θα μπορούσε να υπονομεύσει σημαντικά τη δημιουργικότητα ενός ροκ συγκροτήματος (τα παραδείγματα αναρίθμητα...). Κάτι τέτοιο όμως δε φαίνεται να ισχύει για τους Motorpsycho - τουναντίον ! -, κι αυτό γιατί οι Motorpsycho δεν είναι ένα κοινό ροκ συγκρότημα. Υπηρετώντας ένα μουσικό είδος που το χαρακτηρίζουν σαφείς ρετρό εμμονές και το οποίο δε χαίρει, είναι αλήθεια, ιδαίτερης δημοτικότητας, ακολουθούν μοναχική πορεία κατακτώντας αδιαλείπτως ψηλότερες κορυφές συνθετικού, ενορχηστρωτικού και εκτελεστικού επιπέδου. Στο It's a Love Cult, τα 60's και η ψυχεδέλεια έχουν και πάλι την τιμητική τους, αν και ο δίσκος κινείται συνολικά σε ηπιότερα ηχητικά πεδία απ΄το Barracuda π.χ., κάτι στο οποίο συμβάλλει καθοριστικά και η πιο εκτεταμένη χρήση πνευστών. Αυτό ενισχύει τον ποπ προσανατολισμό των Νορβηγών, τον οποίο βεβαίως εξέφρασαν ήδη με ευκρίνεια απ΄το Phanerothyme. Δεν είναι λίγες οι στιγμές όπου το ποπ ιδίωμα που εκπροσωπείται λοιπόν εδώ φλερτάρει, άλλοτε διακριτικά και άλλοτε απροκάλυπτα, με τη soul και τη jazz - η άσκηση του crossover τους ήταν ανέκαθεν πολύ προσφιλής. Οι όποιες στυλιστικές εναλλαγές γίνονται εδώ με ακλόνητο background τη δεκαετία του 60 και τα αποτελέσματα είναι ιδιαιτέρως επιτυχή, κάτι που μαρτυρά (για όσους διατηρούσαν ακόμη αμφιβολίες !) ότι οι τύποι αυτοί έχουν τεράστια μουσική παιδεία. Κορυφαίες στιγμές του δίσκου τα Carousel, το υπέροχο garage Neverland και το What If ..., η μοναδική εδώ σύνθεση του ντράμερ Hakon Gebhardt. (Γιάννης Γεωργακούδης)