Needle And The Pain Reaction - Obsessions Of An Epic Womanizer (Kinky Star)____________________________
Πρώτη φάση ακρόασης : έχω μαλώσει με την κοπελιά μου και χρειάζομαι απαραίτητα μια τονωτική ένεση ανύψωσης ηθικού. Βάζω το Obsessions στο cd player. Φάση Β΄: Το επίκαιρο σύνθημα του Euro 2004 δυστυχώς δεν γίνεται πράξη και το γαμημένο το ηθικό δεν εξυψώνεται. Και σε αυτό φέρουν ακέραια την ευθύνη τα μέλη του εν λόγω γκρουπ. Για πολλούς και διάφορους λόγους : κατά πρώτον το απαράδεκτο εξώφυλλό του, ένα από τα χειρότερα όλων των εποχών. Ο Storm Thorgerson της Hipgnosis θα είχε σοδομίσει τον γραφίστα που θα του έφερνε αυτό το έκτρωμα της αισθητικής. Κατα δεύτερον οι τίτλοι των τραγουδιών : Not My Girl, Berkeley, Guts, Weasel, Stupidity. Πάτε καλά ρε καρντάσια ; Τρίτον : δεν υπάρχει σημαντικό κιθαριστικό σχήμα των '80s που να μην έχουν κλέψει - Pixies , Dinosaur Jr. , Afghan Wigs. Οι αθεόφοβοι έχουν γράψει μέχρι και κομμάτι με τίτλο Dinosaur ! Μόνο που στην περίπτωσή τους δεν δύνανται καν να πλησιάσουν τους προαναφερθέντες μάστορες της μελωδίας, όσο όμορφες και αν είναι οι αναφορές τους.
Και επειδή είθισται εμείς οι μουσικοκριτικοί να αποζητούμε μια ταμπέλα για να την τοποθετήσουμε πάνω απ΄το κεφάλι της κάθε μπάντας ως πάτημα για ό,τι γράψουμε για την πάρτη της, οι Needle And The Pain Reaction αρνούνται πεισματικά να μας προσφέρουν μια τόσο δα μικρούλα δόση βοήθειας... Τελικά τι παίζουν ; Ακόμη αναρωτιέμαι... Μάλλον κάτι σε mimic rock ή nu-xepatikotoura. Οι στίχοι τους επίσης είναι κουραστικοί, χιλιοειπωμένοι και κλισέ. Τα κιθαριστικά σολαρίσματα απαράδεκτα, η εκφορά των στίχων σπασμωδική. Το Obsessions περιέχει τραγούδια με ελάχιστο συνθετικό αντίκρισμα, που περισσότερο αποτελούν ασκήσεις ύφους που προσπαθούν να καλύψουν πολλά και διαφορετικά μουσικά μέτωπα, παρά οτιδήποτε άλλο και τελικά η γεύση που αφήνεται είναι ενός ερασιτεχνικού συνόλου με ελάχιστες κορυφώσεις και ενδιαφέρουσες στιγμές.
Ένα-δυο επιμέρους στιγμές διασώζουν την παρτίδα, αλλά ποιός εν έτει 2004 θα αγοράσει ένα άλμπουμ για 2-3 καλές στιγμές, παρά μόνο αν πρόκειται για συγγενή του συγκροτήματος ή φίλο της μπάντας που επιθυμεί να συνεισφέρει -με βαριά καρδιά- στην προσπάθεια των παιδιών ; Το power pop ύφος παραμένει, ενίοτε η κουραστική μανιέρα τους αποκτά ενδιαφέρον ελέω της ταχύτητας των συνθέσεων, αλλά δυστυχώς ελλείπει ο παράγοντας της φαντασίας. Συνολικά η συνθετική εξαργύρωση εκατοντάδων ωρών παρέα με το Surfer Rosa , το New Day Rising , το Gentlemen , το Bug , το Weed Forestin , το Evol και το Venus Luxure No. 1 Baby είναι ενδιαφέρουσα, αλλά όχι συναρπαστική. Σκέτη ταλαιπώρια δηλαδή... Ο ήχος εμπλουτίζεται με ευχάριστες γεύσεις - "μαϊμού" όμως, χωρίς προσωπικότητα και χαρακτήρα, οπότε μη περιμένετε βαθμολογία ανώτερη του... (10/07/2004) (Κωνσταντίνος Τσάβαλος)
________________________________________________
