Norther - Death Unlimited (Spinefarm)_________________
Ναι, είναι και αυτοί Φινλανδοί, και μάλλον δεν απαιτείται η ανάγνωση του βιογραφικού τους για να το διαπιστώσει κανείς. Ακολουθούν βλέπετε απαρέγκλιτα τoυς κανόνες περί death metal που ετέθησαν στα τέλη των '90s από τους συμπατριώτες τους Children Of Bodom. Tι προβλέπουν οι εν λόγω κανόνες : κατ'αρχάς την επανεισαγωγή των πατροπαράδοτων κιθαριστικών metal σόλο (τα οποία κακοποίησαν αρχικά οι Slayer, αποτελείωσαν ακολούθως οι Morbid Angel και περιφρόνησαν σχεδόν ολοκληρωτικά όσοι παρελάβαν την σκυτάλη). Εν συνεχεία, φωνητικά που εντάσσονται μάλλον στη λεγόμενη και σχολή του Γκέτεμποργκ, όπερ μεθερμηνευόμενον ο τραγουδιστής ακούγεται σαν να του πατάνε την παρανυχίδα, παρά σαν να έκανε κατάχρηση εμετικού σκευάσματος (ελπίζω να γίνεται αντιληπτή η ομολογουμένως λεπτή αυτή διαφορά...). Επίσης, εκτεταμένη χρήση πλήκτρων, φορείς μελωδικότητας τε και ατμοσφαιρικότητας και εν τέλει, τέμπο κατά κύριο λόγο thrash, προς γνώση και των αμετανόητων εραστών των blast beats που μάλλον θα πρέπει να στρέψουν το ενδιαφέρον τους σε κάποιο άλλο δίσκο... Οι παρατηρήσεις αυτές μας βοηθούν να στοιχειοθετήσουμε και ορισμένους συσχετισμούς με σχήματα σαν τους Soilwork, μολονότι οι Norther επιδεικνύουν μεγαλύτερη προσήλωση σε συντηρητικές, Maiden-ικών προτύπων, τάσεις της metal σκηνής.
Γίνεται εμφανές απ΄τα πρώτα δευτερόλεπτα του Death Unlimited ότι κατεβλήθη σοβαρή προσπάθεια τόσο σε επίπεδο παραγωγής (υπεύθυνοι της οποίας είναι οι πεπειραμένοι Mikko Karmila και Mika Jussila), όσο και σε επίπεδο εκτέλεσης. Το κουιντέτο έχει αναμφίβολες τεχνικές ικανότητες και φαίνεται επιπλέον ότι αφιέρωσε ατέλειωτο χρόνο σε πρόβες. Το συνθετικό όμως ταλέντο δεν μπορούν να υποκαταστήσουν ούτε εκατομμύρια εργατοωρών, και δυστυχώς σ΄αυτόν τον τομέα τα παιδιά δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ιδιαίτερα χαρισματικά. Μία απ΄τις λίγες αρετές που μπορώ να αναγνωρίσω στο Death Unlimited είναι ότι μου γέννησε την επιθυμία να ακούσω death metal, επιθυμία που χρειάστηκε ωστόσο να ικανοποιήσω αντικαθιστώντας τον δίσκο των Norther με κάποια ασφαλή επιλογή απ΄τη δισκοθήκη μου. Δεν γίνεται δηλαδή ποτέ εκνευριστικό, ή έστω δυσάρεστο, το Death Unlimited, αρκέστηκα εντούτοις στις ακροάσεις που επιβάλλουν οι ανάγκες της δισκοκριτικής και πέρασα γρήγορα σε κάτι που ακούγεται επιπλέον με ευχαρίστηση...
Έχει πάντως οπαδούς αυτό το σχετικά νεότευκτο και υβριδικού χαρακτηρά metal, προϊόν σύζευξης του power-progressive α λα Sonata Arctica και του death. Για όλους αυτούς λοιπόν, το Death Unlimited θα μπορούσε να θεωρηθεί μέχρι και δισκογράφημα ζωτικής σημασίας. Για τους απλά θετικά προσκείμενους στο είδος που περιοδικά και μόνο ακούνε metal για ηχητική ποικιλία, μάλλον υπάρχουν στη αγορά καταλληλότερα άλμπουμ προς κάλυψη των σχετικών αναγκών τους... (12/07/2004) (Γιάννης Γεωργακούδης)
________________________________________________
