Φανταστική pop ! H pop είναι συνήθως φανταστικότερη όταν μπλέκεται με τη soul, και ειδικά όταν η εμπλοκή αποτελεί αποτέλεσμα μιας άχαρης και ανάλαφρης προσπάθειας λευκών καλών παιδιών, που ζηλεύουν το πάθος και την μήνη των μαύρων (ή αφρο-κάτι αν είστε πολιτικά ορθοί) "ζόρικων" συναδέλφων τους. Μια ιστορία που ξεκινάει από τους Prefab Sprout και τους Pale Fountains, για να καταλήξει στους Divine Comedy, άντε και στους συμπαθητικούς Fosca, που μου "έμαθε" η φίλη μου η Ελευθερία.
Στην αλυσίδα προσπαθούν να εμπλακούν και οι Γάλλοι (μας έχει πεθάνει στους Γάλλους ο αρχισυντάκτης, θέλω ιταλικές μπάντες εδώ και τώρα !) Novela, και στοιχηματίζω από τώρα ότι θα τα καταφέρουν. Το Somewhere There's Magic βλέπετε υπερχειλίζει απολαυστικών pop υδάτων που φλερτάρουν με βιολιά, τσέμπαλα, πνευστά (horn-y pop, υπό διττή έννοια, όπως λέει και ένας μέγας pop γραφιάς) και σύνθια ικανά να κάνουν ακόμη και το πιο μέτριο τραγούδι να ακούγεται ικανοποιητικά όμορφο. Επιπλέον, τα περισσότερα τραγούδια εδώ μέσα ξεπερνάνε κατά πολύ το μέτριο... με ορισμένα από αυτά να ανταποκρίνονται ανετότατα στις κλισέ φράσεις περί pop κομψοτεχνημάτων και τα ρέστα. Τα απαραίτητα γλυκά και παιχνιδιάρικα γυναικεία φωνητικά δίνουν κι αυτά το παρόν, ασφαλώς !
Ως μπάντα βρίσκονται σε άμεση σύνδεση με τον υπέροχο pop κόμβο της Tricatel (= εταιρεία pop θαυμάτων από τη... Γαλλία, γαμώτο !), ο "πολύς¨ Bertrand Burgalat (πώς να προφέρεται αυτό άραγε ;) τους εκτιμάει και τους βοηθάει και η τραγουδίστρια τους η Yasmine έχει κάνει και πίσω φωνητικά σε cd της surreal pop παρέας των/της April March (τα πιό άξια τέκνα της Tricatel).
Αναφέρονται στις καλύτερες στιγμές των Belle & Sebastian και των πρώιμων Pulp, δανείζονται αισθητική και έλλειψη βαρύτητας από soul pop τσιχλόφουσκες (στυλ Supremes, Ronettes κλπ.), και τους προτιμώ όταν είναι ομοίως ανάλαφρα εύστοχοι ("Singing Along" - εκπληκτικό δείγμα του πως πρέπει να στήνεται ένα πειστικό pop single), παρά όταν επιχειρούν να φορτώσουν άνευ λόγου την ατμόσφαιρα ("Gloomy Sunday" - αν όλοι μπορούσαν να γράφουν τραγούδια για τις Κυριακές χωρίς να ακούγονται μονότονοι, ο Morrissey και ο Τσιτσάνης δεν θα είχαν λόγο ύπαρξης). Εξίσου υπέροχοι είναι και στις χαζοχαρούμενες στιγμές τους ("Read my Lips", που είναι το νούμερο 8 στο cd και όχι το 6 όπως λανθασμένα γράφεται στο οπισθόφυλλο).
Όσο συνεχίζουν να υπάρχουν μπάντες σαν τους Novela μπορούμε να είμαστε σίγουροι για την διαιωνιζόμενη επαλήθευση της παροιμιώδους εκείνης φράσης που μας διδάσκει ότι... if it's not the rock, then it's the pop, the pop, the pop that will bring us together !. H κάπως έτσι, τέλος πάντων ! (Άρης Καραμπεάζης)
