Org. : Name (My Own Salvation)______________________

Όταν έχεις ένα όνομα, όλα μπορούν ν΄αρχίσουν, λένε οι Org. παρερμηνεύοντας τον κοινότυπο τίτλο της πρώτης τους κυκλοφορίας. Με βάση το Τόκυο, μια εκ των μητροπόλεων της πλέον προχωρημένης electronica, οι Org. υπάρχουν ήδη εδώ και διετία. Η τραγουδίστρια και bidouilleuse Sakiyo διατηρεί τις ηλεκτρονικές της ανησυχίες από την εποχή που χαιρόταν με τον ήχο των Atari της. Σήμερα έχει πάρει προαγωγή ως merchant of loops, για να χρησιμοποιήσω τον τίτλο ενός από τα τρία ξεχωρίζοντα κομμάτια εδώ. Συνήθως πειραματίζεται σε σύγχρονες εικαστικές εκδοχές ενός μινιμαλιστικού περιβάλλοντος (Sonic Plate / FEES, 1999). Ξέχωρα όμως από τις γκαλλεριστικές ατραπούς, κι έχοντας το μικρόβιο της παράστασης μέσα της, σχημάτισε τον αντίποδα : ένα λάιβ σχήμα παρέα με τον Masahiro (Tobita, κιθαρίστα των Envy, αλλά σαφώς ησυχότερο εδώ), ονόματι Org.

H mini τριγράμματη λέξη, σκορπισμένη παντού στο διαδίκτυο σαν κόκκος άμμου, παραπέμπει σύμφωνα με τους ίδιους σε organisation ή orgasme ή original ή και στα τρία. Άλλα 2-3 μέλη έδωσαν στη μπάντα ένα πιο ...ορθόδοξο σχήμα και συνέχισαν την ισορροπία των φύλων. Ο δίσκος έχει δύο πλευρές : καταρχήν δεν φοβούνται να μπούνε και σε πιο ηχηρά τοπία - μην ξεχνάμε πως οι Envy βγάζουν γερό και θορυβώδες hardcore. Απλά στα δυνατότερά τους σημεία εμφανίζουν την κάπως πρωτόλεια ροκ εντ ρολλ σύνθεση που χαρακτηρίζει τις πέρα εκεί σκηνές. Αντίθετα στις ηλεκτρονικότερες ή ακουστικές τους στιγμές, περισσότερες ευτυχώς, το πράγμα γίνεται αρκετά ενδιαφέρον.

Μινιμαλιστικές μελωδίες που νομίζεις ότι βγαίνουν από μουσικό κουτί, γαλήνια ηχητικά περάσματα, ίσως μια ίδεα του πως φιλτράρουν το δικό τους post-rock oι απωανατολίτικες ψυχές. Η jazzy αίγλη προσδίδει σ΄αυτή την κάπως αφελή ποπ -ελαφρά piano περάσματα γλασαρίζουν το κάθε κομμάτι- το γνώριμο απόκοσμο γιαπωνέζικο στοιχείο, προσιτό από τη μία, έτη φωτός μακριά από την άλλη. Βοηθάει και η φωνή, θηλυκή μ΄όλη τη σημασία του όρου (από παιδική έως νεραϊδίσια και από γκρινιάρικη έως αλλού κι αλλού).

Όλα τα κομμάτια βασίζονται σε μια απλή κιθαριστική μελωδία, η ανάπτυξη της οποίας μπορεί να μοιάζει απλούστατη, η φωνητική αθώα, το όλο σύνολο "ακουστικό". Ήδη θυμάστε τους Mum και δεν είναι άστοχο, αν και στο "Alchemist" η Γιαπωνέζα εδώ ρίχνει τους χαιρετισμούς της στην μικρή σχιστομάτα Ισλανδέζα.

Έτσι μπορείτε να καταλάβετε σε τι μήκη κυμαίνεται ένα κομμάτι με τίτλο Eucalyptus ή Zoetrope... Όποια έκδοση κι αν επιλέξετε, ακούτε κομμάτι που αντίστοιχο δεν υπάρχει στην άλλη. Το "Off" μόνο στο LP, το "Down Under" μόνο στο CD. Πάλι εκλεκτότεροι οι βινυλιστές... (05/10/2004) (Λάμπρος Σκουζ)

________________________________________________