Oι Panti Will είναι το συγκρότημα που με έβαλε σε σκέψη όσο κανένα άλλο τα τελευταία χρόνια. Μου επιτέθηκαν ξαφνικά από ανύποπτη κατεύθυνση, για να ακριβολογώ από μέρος που αγνοούσα παντελώς (Dora Dorovitch), και με έκαναν να αναποδογυρίσω την δισκοθήκη μου (βλ. κάτωθι). Με ώθησαν να σκεφτώ καλύτερα ορισμένα πράγματα, ότι για παράδειγμα η μουσική μπορεί να είναι ταυτόχρονα περιπετειώδης αλλά και διακεδαστική. Ότι όσο και αν νομίζεις ότι ξέρεις μερικά πράγματα για την μουσική, πάντα υπάρχει κάποιος που έχει να σου διδάξει κάτι επιπλέον...
Η-E-L-L. Ο τίτλος του δίσκου αποδίδει τα όσα διαδραματίζονται στο δίσκο, στο βαθμό που θεωρούμε την κόλαση ως τόπο σύγχυσης και χάους. Πάντως οι Γάλλοι Panti Will, μέσα στην θάλασσα των samples στην οποία πλοηγούνται, δεν φαίνεται να έχουν καμιά διάθεση να μπερδέψουν τον ακροατή ή/και να αναλωθούν σε "arty" πειραματάκια. Το σχήμα έχει γούστο που καλύπτει μουσικές περιοχές τεράστιων διαστάσεων και αυτό που κάνουν είναι να οργανώνουν το μουσικό χάος δένοντας μεταξύ τους τα μικροσκοπικά κομμάτια του τεράστιου παζλ του H-E-L-L., γεφυρώνοντας τα διάφορα χάσματα με τρόπο πρωτοποριακό : ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΟ. Γιατί άραγε όταν γίνεται λόγος για μουσική τέχνη χρησιμοποιούμε τη λέξη "ψυχαγωγία" και ποτέ την υποτιμημένη λέξη "διασκεδαση" ;
Το τριμελές αυτό συγκρότημα, του οποίου είμαι αποφασισμένος να αποκτήσω όλες τις κυκλοφορίες (σε 7" φαντάζομαι πως θα΄ναι πραγματική έκσταση !), μας παραδίδει 11 κομμάτια συνεχούς sampling που με ανάγκασαν να τρέχω πανικόβλητος στη δισκοθήκη μου και στο Ίντερνετ για να ανακαλύψω τα πρωτότυπα. Kαι το αποτέλεσμα της αγχωτικής αυτής έρευνάς μου ; Eν μέσω ενός τεράστιου αριθμού θεμάτων, τα μόνα samples που κατάφερα να αναγνωρίσω ήταν αυτά των Black Sabbath - εδώ που τα λέμε, και η μητέρα μου θα αναγνώριζε την φωνή του Ozzy μέσα απ΄το μικροφωνικό φίλτρο να δηλώνει ότι είναι ο Iron Man. Κατά τα άλλα, υποψιάζομαι επιστρατεύθηκαν κομμάτια των King Crimson, των Kraftwerk και όλων όσων κυκλοφόρησαν έστω κι ένα 7" από το ΄55 μέχρι σήμερα... Να σημειώσω εδώ ότι δεν έχουμε να κάνουμε με plunderphonics, καθώς όλα ακούγονται διαυγέστατα, και ότι αναθεωρώ την άποψη μου για τις ικανότητες μου στο παιχνίδι της μουσικής τυφλόμυγας...
Θα ήταν άτοπο να συνεχίσω την παρουσίαση του δίσκου. Θα μπορούσω ασφαλώς να σταθώ στην αγάπη των Panti Will για το instrumental hip-hop των πάντα πρωτοπόρων Coldcut, το industrial electronic no funk (πώς λέμε "no wave") των Throbbing Gristle εποχής 20 Jazz Funk Greats, το fun στοιχείο που μόνο οι Mouse On Mars μπορούν να συναγωνιστούν, όμως το να αναλύσω όλα αυτά όχι μόνο μειώνει εγκληματικά την αξία του H-E-L-L. αλλά και δεν βοηθά -πιστέψτε με- την ίδια την κριτική. Το σίγουρο είναι ότι ο καθένας σας θα ανακαλύψει κάτι διαφορετικό με κάθε ακρόαση. Αν πάλι παραιτηθείτε σχετικά νωρίς από τις όποιες απόπειρες αποκρυπτογράφησης των samples, θα απολαύσετε έναν δίσκο που δύσκολα θα αποχωριστείτε στο μέλλον. Όταν οι Avalanches κυκλοφορούσαν το Since I Left You δύσκολα θα φανταζόταν κανείς ότι λίγα χρόνια μετά ένα άσημο συγκρότημα από την Γαλλία ονόματι Panti Will θα κατάφερνε κάτι τόσο ηχητικά διαφορετικό, αλλά ταυτόχρονα ισόποσα ή και περισσότερο επιτυχημένο, απολαυστικό και ανοιχτό σε ερμηνείες, βασιζόμενο πάνω σ΄αυτήν την σχετικά παλιά αλλά σπανιότατα πραγματοποιήσιμη φιλοσοφία του 100% sampling. (Kώστας Παπαθανασίου)
