Περίεργο ντουέτο με εξίσου περίεργο, αν όχι αστείο, όνομα. Σύμφωνα με πληροφορίες που άντλησα απ΄το Ίντερνετ, Seksu Roba δεν σημαίνει, όπως αρχικά φαντάστηκα, σέξυ ρόμπα, αλλά ...σέξυ γάιδαρος ! Η Γιαπωνέζα Lun'na Menoh (φωνητικά) και ο Κορεάτης Sukho Lee (synths, theremin !) συνιστούν ιδιάζουσα περίπτωση μουσικών, και αυτό είναι εμφανές από απόσταση χιλιομέτρων...

Δεν συνηθίζω να αναλύω ένα δίσκο κομμάτι προς κομμάτι (εκτός αν έχω να κάνω με συλλογή ή ΕΡ), πιστεύω όμως πως στην περίπτωση που εξετάζουμε κάτι τέτοιο είναι επιβεβλημένο. Το Pleasure Vibrations είναι βλέπετε από τους δίσκους εκείνους που διαθέτουν μια περίεργη ποικιλομορφία, αλλά και απ΄τους δίσκους εκείνους που κάνουν, με αθλητική ορολογία, "κοιλιά".

Το εναρκτήριο ομώνυμο κομμάτι δένει απόλυτα με το intro που προηγήθηκε και είναι ένα σχετικά αφηρημένο μουσικό θέμα που συμπυκνώνει σε διάρκεια ενός λεπτού όλα σχεδόν τα χαρακτηριστικά των Seksu Roba : φουτουριστική exotica, σέξυ γυναικεία φωνητικά, electronica ήχος. Το Hesitation που ακολουθεί είναι ένας πραγματικός electrodisco δυναμίτης που θα μπορούσε να παίζεται σε κάθε ανά την υφήλιο κλαμπ. Η Menoh έχει την ικανότητα να προσδίδει σεξουαλικό χαράκτηρα σε κάθε τραγούδι ανεξαρτήτως περιεχομένου, ενώ εντύπωση επιτυγχάνει να προκαλέσει και ο ρετρό '70s ήχος των keyboards του Sukho Lee.

Πριν προλάβεις να πάρεις ανάσα, το καυτό electro-house του "L.A. Freeway" έρχεται να σου ανεβάσει ακόμη περισσότερο τους παλμούς. Είναι το κομμάτι που έχω την εντύπωση ότι προσπαθούσαν ματαίως να γράψουν οι Girls Against Boys για το Freak*on*ica και θα είχαν επιτύχει να κάνουν αν δεν έπαιζαν την παραμικρή συγχορδία στις εξάχορδές τους, κάτι που πράττουν οι Seksu Roba. To "L.A. Freeway" είναι ακόμα καλύτερο απ΄το "Hesitation", και καλά θα κάνετε να το κρατήσετε το κομμάτι καλά στο μυαλό σας και να μην επαναπαυθείτε όπως εγώ, γιατί η έκπληξη που δοκίμασα ήταν μεγάλη !

Αίφνης, ο ήχος μιας nova (=νέας) bossa nova κατακλύζει τα ηχεία με το ντουέτο να συνθέτει όπως υποθέτουμε πως θα έκανε ο μεγάλος Antonio Carlos Jobim αν γεννιόταν το 2020... Tα φωνητικά του "Afternoon Rendez-Vous" -ένα απ΄τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου και σίγουρα το πλέον ρομαντικής διάθεσης- αναλαμβάνει η Lady P (μη με ρωτήσετε ποιά είναι !) η οποία θυμίζει Astrud Gilberto σε άλμπουμ όπως το Getz/Gilberto ή το Look To The Rainbow, καθώς επίσης και κάτι άλλο που προς στιγμήν δεν είμαι σε θέση να προσδιορίσω (βλ. επόμενο track).

H "Fantasia", το πέμπτο track του άλμπουμ, παρατείνει την βραζιλιάνικη ατμόσφαιρα που έχει ήδη δημιουργηθεί μπολιάζοντας την με μπόλικα lounge στοιχεία και υιοθετώντας και μια προσέγγιση α λα Pet Shop Boys. Και το μυστήριο της guest βοκαλίστριας Lady P ξεδιαλύνεται ξαφνικά απ΄το έτερο μου ήμισυ που ως φαν των Cardigans μου κάνει την εξής ρητορική ερώτηση : "Μήπως παραπροσπαθεί να μιμηθεί την Nina Persson ;" Έξοχα ! Ο ήχος των Seksu Roba αρχίζει να με κυριεύει και δεν μπορώ να θυμηθώ ποιός άλλος δίσκος έχει τόσα πολλά συναπτά διαμαντάκια !

"Erotico"... To track με τον περιγραφικότερο τίτλο όσον αφορά το ποιόν του ντουέτου, μολονότι η κοριτσίστικη ερωτική φωνή της Menoh δεν ακούγεται εδώ παρα μονάχα ελαφρά στο background... Kυρίες και Κύριοι, το έκτο κατά σειρά αριστουργηματικό κομμάτι των Seksu Roba είναι ένα instrumental house anthem που ακροβατεί μεταξύ των retro synth του ντισκομάστορα Giorgio Moroder και ενός σύγχρονου left-field house στο στυλ των Basement Jaxx. Κατά περίεργο τρόπο, το feeling που βγάζει αυτό το κομμάτι είναι ισόποσα χορευτικό και laid-back.

Tα πράγματα όμως αρχίζουν και ξινίζουν αμέσως μετά στο "Labios Dulces" (πάλι με τη Lady P στα φωνητικά να τραγουδά στα ισπανικά). O Lee βγάζει έναν τελείως '70s progressive ήχο από τα synths του και οφείλω να ομολογήσω ότι ποτέ δεν ήμουν φαν του Rick Wakeman των Yes... Λες και συμβαίνει επίτηδες, η μίξη εντείνει τον ήχο των πληκτροφόρων και καθιστά το κομμάτι ένα αποτυχημένο ιντερλούδιο. Πολύ κακό για το τίποτα...

Τα επόμενα δύο tracks είναι τα χειρότερα του Pleasure Vibrations. Το "The Night Is Mine", μια ανέμπνευστη old skool electro σύνθεση, κακή απομίμηση Afrika Bambaata Planet Rock εποχής, και το "Telephone", ένα εντελώς κλισαρισμένο electro-clash, με κάνουν να ξενερώσω και ταυτόχρονα να αναρωτιέμαι πως ξαφνικά γυρίσαν τα πάνω κάτω στο δίσκο. Το αμέσως επόμενο "Up Up And Away" (μια διασκευή στο ομώνυμο των '60s rockers Fifth Dimension) με ωθεί να ελπίσω πως μπόρα είναι θα περάσει με το όμορφο ταξιδιάρικο α λα Air αρμόνιο και την πρώτη εμφάνιση theremin σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Όμως το "Heavenly Bodies" που έπεται δεν είναι διόλου αιθέριο, παρά ιδιαίτερα κακόγουστο και αποτυχημένο ως μίξη New Order-ικών bass/drumlines με lounge και house ήχους.

Έχω αρχίσω να χάνω το ενδιαφέρον μου για τον δίσκο και αφού ακούσω το καλούτσικο πάντως αλλά και σκοτεινό "The Flesh Is Weak" είμαι έτοιμος να πατήσω το backward και να ξανακούσω τα έξι πρώτα κομμάτια του δίσκου. Για καλή μου τύχη αποφασίζω να κάνω λίγη υπομονή και έτσι απολαμβάνω το τελευταίο καλό τραγούδι του Pleasure Vibrations : το "Moon Song", που δεν είναι άλλο απ΄το τραγούδι που κλείνει το Tremolo EP των My Bloody Valentine !!! Τα theremin είναι μπροστά, τα υπόλοιπα cheesy πλήκτρα του Sukho ευτυχώς πίσω και η μελωδία μελαγχολική όπως και στο πρωτότυπο. Εύγε !

Τον δίσκο βέβαια θα κλείσει ένας απόλυτα αδιάφορος και εκτός κλίματος "αυτοσχεδιασμός" για πέντε theremin, και εγώ θα χρειαστεί να ξαναβάλω το δίσκο να παίξει αρκετές ακόμη φορές για να επιβεβαιώθει (δυστυχώς) η αρχική αίσθηση της ανισότητας που εισέπραξα με τις πρώτες μου ακρόασεις.

Οι Seksu Roba δεν είναι πάντως τυχαίοι. Με το δεύτερο κιόλας αυτό άλμπουμ τους (το πρώτο είχε κυκλοφορήσει -που αλλού ;- στην Crippled Dick Hot Wax) έχουν διαμορφώσει έναν τόσο χαρακτηριστικό ήχο που το θεωρώ πολύ πιθανόν να αποκτήσουν πλήθος μιμητών. Kαι μολονότι ο δίσκος είναι ποιοτικά άνισος, περιέχει κομμάτια που πολλοί σύγχρονοι electroclashers θα πέθαιναν για να συνθέσουν. Στη μουσική τους διαφαίνεται κάτι απροσδιόριστο ακόμα που όμως στερείται η πλειοψηφία των ονομάτων του χώρου. Για πολλά συγκροτήματα συνηθίζουμε να χρησιμοποιούμε τη φράση "θα τους αγαπήσετε ή θα τους μισήσετε". Ε λοιπόν, οι Seksu Roba διαφοροποιούνται τόσο πολύ από άλλους συναδέλφους τους ώστε δείχνουν πως μπορούν να προκαλέσουν τα δύο αυτά συναισθήματα ταυτόχρονα ! (Kώστας Παπαθανασίου)