Shape Of Despair : Illusion's Play (Spikefarm)___________
15 περίπου χρόνια πρέπει να κλείνει οσονούπω η ενδιατριβή ευρωπαϊκών metal ορδών στο συνταιριασμό σκληρής μουσικής και goth-ambient ηχοχρωμάτων. Η δεύτερη δε συνιστώσα του ιδιώματος που προέκυψε απ΄αυτές τις προσπάθειες απεδείχθη καλύτερα αξιοποιήσιμη στα πλαίσια βαρέων, low-tempo κομματιών και έτσι είδαμε να ξεπηδάνε ανά τη Γηραιά Ήπειρο δεκάδες φορείς του μουσικού αυτού νεωτερισμού, αντιπροσωπευτικότερα δείγματα του οποίου θα μπορούσαν να θεωρηθούν οι πρώιμες δουλειές των Katatonia, Anathema και My Dying Bride. Πρωταρχικό μέλημα των μελανένδυτων αυτών μουσικών φάνηκε να είναι η διασταύρωση της new age διάστασης με το βαρύθυμο χαρακτήρα του doom metal. H κληρονομιά στην οποία σκόπευαν να πατήσουν ήταν σχετικά πρόσφατη : Dead Can Dance, Candlemass, έως και Celtic Frost εποχής Into The Pandemonium. Δεν μιλάμε για Sabbath ή stoner εδώ, παρά τη φαινομενική συγγένεια μαζί τους που μπορεί αποσπασματικά να εμφανίζουν : οι Bρετανοί, βλέπετε, γουστάραν το blues και οι γκοθάδες δεν αντέχουν τα χνώτα των bluesers, παρά τη συναινετική δράση του Jeffrey Lee Pierce...
To Illusion's Play είναι το τρίτο άλμπουμ των Φινλανδών Shape Of Despair και βέβαια κυκλοφορεί απ΄την Spikefarm, το όνομα της οποίας έχει πλέον καταστεί συνώνυμο του φινλανδικού metal. Πιστό στις επιταγές του μεταλλικού ambient ζόφους, το σεξτέτο αποδεσμεύει ήχους που αναπτύσσονται σε μεγάλη σχετικά χρονική έκταση, πλέκει δε πυκνές ηχητικά συνθέσεις χάρη στα χορωδιακά φωνητικά και την αφειδή χρήση πλήκτρων. Kαι μολονότι ο δίσκος κραυγάζει εκ του μακρόθεν την ευρωπαϊκή του προέλευση, δεν θα δυσκολευτείτε να τον συσχετίσετε και με τις doom-industrial παραγωγές της Neurot Recordings (Neurosis, Isis κ.α.).
Για να΄μαι απόλυτα ειλικρινής, αντιμετώπιζα με μεγάλη καχυποψία το Illusion's Play γιατί τέτοιου είδους βραδυφλεγείς μουσικές τις αποφεύγω πλέον όπως ο διάολος το λιβάνι. Κάτι ενδιαφέρον θαρρώ πως κομίζει ωστόσο το άλμπουμ των Shape Of Despair, οι οποίοι επιλέγουν ασφαλείς, πλην αξιοπρεπείς όμως εκφραστικές οδούς. Θα μπορούσατε να του δώσετε μια ευκαιρία : αν σας ψυχοπλακώσει τότε σας έχει κατακτήσει, και αν σας εκνευρίσει τότε σας έχασε οριστικά... Κριτήριο κι αυτό για να ζυγίσεις την ποιότητα ενός άλμπουμ... (17/04/2005) (Γιάννης Γεωργακούδης)
