The Sharp Ease : Going Modern (olFactory/Soft Spot)______

Φαντάζει εντέλει δύσκολο για γυναίκα να πορεύεται σε πανκίζοντα μονοπάτια δίχως να της επικολλάται ο χαρακτηρισμός riot grrrl (εδώ κόντεψαν να κοτσάρουν τον τίτλο στην Joan Jett, επρόκειτο να τη σκαπουλάρουν τρεις απόφοιτοι της σχολής Sleater-Kinney ;).

Μετά βίας 28 λεπτά χρειάζονται οι Sharp Ease προκειμένου να δώσουν την -αποφατική- απάντησή τους στο άνωθι ρητορικό ερώτημα. Με ισχυρότερο σύμμαχο τη λάγνα προπέτεια και νωχελικότητα των φωνητικών, οι αμερικανίδες πραγματοποιούν το δισκογραφικό τους ντεμπούτο με δώδεκα συνθέσεις διαποτισμένες απ΄το πνεύμα του post-80s υπερατλαντικού γυναικείου πανκ ρεύματος. Στιχουργικά το άλμπουμ αποδεικνύεται στεγανό στη χειραφετητική συνθηματολογία που ανέπτυξε η φεμινιστική φράξια του είδους, μολονότι στα κομμάτια υψώνεται κατά περιόδους φωνή για την κατοχύρωση ασαφώς διατυπωμένων δικαιωμάτων (το πιστοποιεί, μεταξύ άλλων, το "I Demand" που δια του τίτλου του αναδεικνύει τη διεκδίκηση σε αυταξία και αυτοσκοπό). Εξάλλου, σε πολλά απ΄τα τραγούδια διαχέονται δροσερά fun μελτέμια, σαν κι αυτά που επικρατούν στα bubble-rock λημέρια των Dressy Bessy.

Τι σημασία θα΄χαν όμως τα ταυτοποιητικά αυτά στοιχεία αν λησμονούσαμε πως με τρεις -το πολύ- ακροάσεις τα tracks του δίσκου εισέρχονται στον εγκέφαλο παρακωλύοντας οποιαδήποτε νοητική λειτουργία άλλη απο εκείνη που διατάσσει να τα σιγοτραγουδάτε αδιάλειπτα ; (19/08/2005) (Γιάννης Γεωργακούδης)