Ακούω τις πρώτες νότες του δίσκου και φέρνω αυθόρμητα στο νού μου τους Sonic Youth. Εντούτοις, μετά την πάροδο ορισμένων λεπτών, η αρχική μου εντύπωση μεταβάλλεται κάπως. Όταν πλέον ο δίσκος ολοκληρώνεται, θαρρώ πως με τους Pavement θα παρομοίαζα τους Thermals, και δη με τους Pavement των καλύτερων ημερών. Βέβαια, το στοιχείο της ιδιότυπης ειρωνείας που χαρακτήριζε ορισμένες δουλειές των Καλιφορνέζων είναι εδώ απόν. Αλλά και η φώνη του Hutch Harris λοξοκοιτά αρκετά προς Michael Stipe μεριά (θυμίζουν άλλωστε και πρώιμους R.E.M. οι Thermals). Ας πούμε τότε πως παίζουν απλώς lo-fi οι τύποι, με επιμέρους δάνεια από σχήματα που έχουν δώσει τα διαπιστευτήρια τους στο είδος, δάνεια τα οποία συντιθέμενα προσδίδουν όμως στο γκρούπ ιδία ταυτότητα.
Tην lo-fi σκηνή εξάλλου φαίνεται πως επιδίωκαν να εκπροσωπήσουν και οι ίδιοι, αφού ο παρών δίσκος ηχογραφήθηκε με...απόλυτο σεβασμό στην παράδοση και συγκεκριμένα στο τετρακάναλο στούντιο του Harris ο οποίος δημιούργησε και το γκρουπ, στρατολογώντας μουσικούς που δραστηριοπούνται παράλληλα σε άλλα σχήματα. Κατά τα λεγόμενα των ίδιων των Thermals, πρωταρχικός στόχος της σύστασης τους ήταν να μπορέσουν να διασκεδάσουν οι ίδιοι. το ντεμπούτο τους όμως αυτό, καίτοι έγινε για την πλάκα, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση δίσκο της πλάκας. O λυρισμός που αποπνέει το More Parts Per Million είναι υπέροχος, ενώ η επιτηδευμένη ηχητική προχειρότητα υποστηρίζει την (σχετικά απλή) διάρθρωση των συνθέσεων, καθώς και την πρόθεση του σχήματος να απαλλαγεί από περιττά ενορχηστρωτικά τεχνάσματα. Οι μελωδίες που ξετυλίγονται εδώ είναι λιτές, σύντομες και όμορφες και τα κομμάτια κυλάνε αβίαστα και ηχούνε παρθένα, σαν να απαθανατίστηκαν κατα την πρώτη τους εκτέλεση από το γκρούπ.
Για όλους τους προαναφερθέντες λόγους, το More Parts Per Million δικαιούται να θεωρείται ως πραγματικό κομψοτέχνημα του εναλλακτικού ροκ μινιμαλισμού. Όντας ταυτόχρονα και ντεμπούτο άλμπουμ, αυξάνει κατακόρυφα το ενδιαφέρον μας για το κουαρτέτο του Όρεγκον, την πορεία του οποίου θα παρακολουθούμε εις το εξής εκ του πλησίον... (Γιάννης Γεωργακούδης)
