Με ασυνήθεις αναφορές επέλεξαν να κάνουν τη δισκογραφική τους εμφάνιση οι γερμανοί Thorshammer, οι οποίοι με τον δίσκο τους αυτό ομνύουν σ΄ένα jazz metal που τίμησαν πρώτοι με τη σημαντική όσο και βραχύβια παρούσια τους οι αμερικανικοί Cynic και το αλησμόνητο εκείνο Focus, το 1993.
Συμβαίνουν πολλά κατά τη διάρκεια αυτού του -εξολοκλήρου oρχηστρικού- δίσκου : Free-jazz περίοδοι δίνουν τη θέση τους σε κιθάρες που άλλοτε "κόβουν" τετραγωνισμένα riffs και άλλοτε χάνονται σε δρόμους jazz-rock αυτοσχεδιασμού που φέρνουν στο μυαλό Al Di Meola εποχής Elegant Gypsy... Swing-jazz samples παρεισφρύουν σε κομμάτια που παραπέμπουν στη δύσκαμπτη ανάπτυξη του progressive των Fates Warning... Τρομπέτες άλλοτε εντάσσονται στην αισθητική της coοl jazz και άλλοτε προσανατολίζονται προς Βαλκάνια μεριά, ενίοτε δε επικαλούνται και τη μεσαιωνική ή αναγεννησιακή μουσική παράδοση... Πλήκτρα δανείζονται κατά το δοκούν ήχους Hammond ή εκκλησιαστικού οργάνου (!)... Όλα αυτά δεν συνιστούν παρά μέρος μόνο των υλικών που επιστρατεύονται, πότε για να συνθέσουν new age ατμόσφαιρες goth αντηχήσεων α λα Dead Can Dance, πότε για να ανασυστήσουν το οπερετικό metal των μέγιστων νορβηγών Arcturus ή την εφιαλτική ατμόσφαιρα του doom metal των Bathory, π.χ., πάντοτε όμως υπό το πρίσμα μιας progressive θεώρησης που επιτρέπει ωστόσο στη μουσική να είναι σταθερά επιρρεπής στη jazz αυτοσχεδιαστική εκτροπή.
Κι αν ο δίσκος κάπου-κάπου ακούγεται λίγο άτεχνος, αυτό θα το αποδώσουμε στον υπέρμετρα φιλόδοξο χαρακτήρα του, που έχει ως αποτέλεσμα ο ήχος να μη στέκεται στο ύψος των απαιτήσεων του εγχειρήματος. Η ενορχηστρωτικές και εκτελεστικές ακροβασίες της jazz και του progressive απαιτούν ατέλειωτη στουντιακή εργασία προκειμένου να αναδειχθούν κατά το δέοντα τρόπο. Και φαίνεται πως το γκρούπ δεν είχε τη δυνατότητα να καταβάλλει το υψηλό χρηματικό τίμημα που απαιτούνταν σ΄αυτήν την περίπτωση (αυτοπαραγωγή γαρ).
Το Thorshammer πάντως καταδεικνύει πως γεννήθηκε από μουσικά ανήσυχα άτομα και προϊδεάζει για πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Κυρίως όμως μας επιτρέπει να εικάσουμε τη μορφή που ενδέχεται να είχε σήμερα η ροκ σκήνη αν η πλειονότητα των σύγχρονων metal σχημάτων δεν ταλανίζονταν από βλακώδη ερωτήματα στυλιστικής "καθαρότητας", απολύτως ασύμβατα με την ίδια την έννοια της καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Επισήμανση : Ο δίσκος αυτός κυκλοφόρησε προ διετίας... Επειδή εντωμεταξύ το γκρούπ έβγαλε και το δεύτερο δίσκο του, θα μας δοθεί λίαν συντόμως η ευκαρία να εξετάσουμε κατά πόσο στάθηκαν ικανοί να σηκώσουν το βάρος ενός τέτοιου δισκογραφικού ντεμπούτου. (Γιάννης Γεωργακούδης)
