Από τον φύσει εσωστρεφή μικρόκοσμο των Γότθων... αρκετοί εσχάτως καταφέρνουν και βρίσκουν έξοδο προς λιγότερο "υποψιασμένα" ακροατήρια. Δεν πιθανολογώ για το αν οι Αμερικάνοι ThouShaltNot θα καταφέρουν να δρέψουν τις δάφνες των Covenant, VNV Nation, De Vision, ή ακόμη και αυτών των Apoptygma Berzerk, επιχειρηματολογώ όμως με άνεση για το ότι έχουν όλα τα στοιχεία για να το καταφέρουν.

Καταρχήν είναι αρκούντως επικοί και γραντιόζοι στη θεματολογία τους και την αποτύπωση αυτής... υπερβολικά επικοί θα έλεγα. Έχουν δε και αυτές τις κλασσικές επιρροές στον ήχο τους (φανταστείτε κάτι σε Dead Can Dance... με trance επιρροές σε ορισμένες στιγμές), και η όλη φάση θυμίζει το κλασσικό παλιό αστείο που θέλει τον Wagner και τον Orff να αποτελούν προδρόμους του σκοτεινού ήχου και άλλα τέτοια. Είναι και σπουδαγμένα πάντως τα παιδιά, με πτυχία στο αντικείμενο και τα ρέστα. Τα "ηλεκτρονικά" τους πάντως τα χειρίζονται απείρως καλύτερα από κάτι απατεώνες σαν τους Covenant, που έμαθαν δυο βασικές electro αρμονίες και ρυθμολογίες... και αποφάσισαν να βγουν στη γύρα.

Από τη μια λοιπόν ο ήχος των ThouShaltNot είναι επαρκώς ηρωικός για να σας κάνει να πάρετε τα βουνά (ή έστω τα goth club)... και να τρέχετε ζωσμένοι με καρφιά, αλυσίδες και δερμάτινα αξεσουάρ, από την άλλη διαποτίζεται και από τον απαραίτητο λυρισμό, τις τάσεις στοχασμού και αναζήτησης, που θα σας καθησυχάσουν για το ότι αν και μεγαλώσατε, οι υπαρξιακές σας αγωνίες βρίσκονται ακόμη σε εφηβικό επίπεδο !

Περισσότερο κλασσικούς dark wave-άδες θα τους χαρακτήριζα πάντως, παρά κοινωνούς της Ε.Β.Μ. μανίας της τελευταίας πενταετίας, που έχει κάνει όλη τη goth σκηνή να τρέχει με χίλια (και εμένα να δηλώνω ότι μετά τους Άρχοντες Clan Of Xymox, κανένας δεν μπόρεσε να δώσει κάτι καινούριο... σ΄ένα μουσικό είδος με ιδιότυπα μεγάλη εμπορική απήχηση μετά το τέλος της mainstream αυτοκρατορίας του στο β΄μισό των 80s).

To Τhe White Beyond είναι το τρίτο τους άλμπουμ και το ευχάριστο (δυσάρεστο... μάλλον για να είμαι εντός του σκοτεινού κλίματος !) είναι ότι πέραν της αισθητικής του (η οποία θα ικανοποιήσει τους φανατικούς του είδους) περιέχει αρκετά καλά (έως και αριστουργηματικά... κομμάτια), που αξίζει να φτάσουν σε μεγαλύτερα ακροατήρια. Τραγούδια όπως το καταπληκτικό και σπιντάτο "Inside of you, in spite of you" μιά χαρά θα τα αγκάλιαζε το κοινό των Placebo (αν ήξερε τι του γίνεται), ενώ το εγχόρδως ευαίσθητο "The Ocean is your Voice" θυμίζει τους παλιούς καλούς Mission και τις ημέρες που το σκοτεινό λυρικό ροκ άγγιζε με ηδονικό τρόπο τις παρυφές του mainstream. Προσωπικό highlight το θριλερικού περιεχομένου "100 Generations" (κάτι ανάμεσα σε Neil Young και Xymox για να καταλάβετε)... ενώ γενικότερα τα electroδονούμενα κομμάτια του δίσκου έχουν τα φόντα να γίνουν τουλάχιστον underground classics και να προσδώσουν στους ThouShaltNot την σκοτεινή αίγλη που δικαιούνται να έχουν !

Αν ο τελευταίος δίσκος των Covenant σας φάνηκε υπερβολικά μονότονος, αν η απουσία έμπνευσης από τους De Vision σας έχει δικαιολογημένα κουράσει, και αν δεν είστε τόσο βάρβαροι για να ασχολείστε με αποπτύγματα... δοκιμάστε να προσθέσετε και τους ThouShaltNot... στην λίστα των γκρουπ που αγαπάτε να ακούτε κάθε χειμώνα που αγοράζετε ένα μακρύ δερμάτινο παλτό (παρουσία καθρέφτη πάντα, έτσι ;). (Άρης Καραμπεάζης)