Triosk : Moments Return (Leaf)_______________________

Με την πρώτη τους δισκογραφική εμφάνιση, οι Triosk συγκαταλέγονται στους πιο ενδιαφέροντες εκπροσώπους ενός συχνά αξιόμεμπτου ιδιώματος που τείνει να αναμιγνύει jazz και ηλεκτρονική μουσική. Οι Laurence Pike, Adrian Klumpes και Ben Waples, τρεις απολύτως άσημοι μουσικοί, δημιούργησαν αυτό το σχήμα προ τετραετίας στην Αυστραλία, ορμώμενοι από την κοινή τους αγάπη για τη μουσική του Bill Evans, του απόλυτα άρχοντα του jazz τρίου. Κατά τη διάρκεια των ηχητικών τους αναζητήσεων, τα μέλη των Triosk, χωρίς αρχικά να το έχουν προβλέψει, ξεκίνησαν να ενσωματώνουν ολόκληρο εξοπλισμό από effect pedals και samplers πριν αρχίσουν να περιοδεύουν εντατικά στη γενέτειρα ήπειρό τους. Αποτέλεσμα : η ηλεκτρονική διάσταση των Triosk είναι απολύτως ελεγχομένη και, κυρίως, εντάσσεται πλήρως στον ήχο τους. Δεν συναντούμε κάποιο στοιχείο που να προστίθεται ή να επικολλάται σ΄αυτόν τεχνητά, όπως συμβαίνει σε άλλες παρόμοιες προσπάθειες.

Το τρίο υιοθετεί μια προσέγγιση που το τοποθετεί στο μεταίχμιο της αρχικής μουσικής του γλώσσας και μιας επαναληπτικής ψηφιακής μουσικής, και είναι η βρετανική Leaf που μόλις κυκλοφόρησε το πρώτο lp τους, το Moments Return.

Η ραδιοφωνική γνωριμία τους με την γερμανική ηλεκτρονική μουσική υπήρξε καθοριστική. Ερχόμενοι τυχαίως σε επαφή με τις ηχογραφήσεις του Βερολινέζου Jan Jelinek, επίσης θιασώτη της jazz, οι Triosk αποφάσισαν να σαμπλάρουν δύο κομμάτια του. Εντούτοις, ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον electro-jazz υβριδισμό διαφέρουν : ενώ o Jelinek διαλέγει samples απ΄τη γιγάντια δισκογραφική συλλογή του για να δημιουργήσει εξεζητημένες ηχητικές συρραφές, οι Αυστραλοί εκκινούν απ΄τα ακουστικά όργανά τους, το κλασσικό τρίπτυχο πιάνο-μπάσσο-τύμπανα, για να παράξουν μια μουσική που απλώς παραπέμπει στην electronica. O Jelinek και οι Triosk κατέληξαν να ηχογραφούν και να περιοδεύουν μαζί, δικαιούμαστε πάντως να θεωρούμε τη συνταγή των Αυστραλών γευστικότερη απ΄αυτήν του μέντορά τους.

Μολονότι παίρνει ηλεκτρονικές αποχρώσεις, ο ήχος των Triosk δεν περιορίζεται ποτέ στο εφέ. Τα υπεροξεία σφυρίγματα που μας εισάγουν στο δίσκο, οι τριγμοί στο "Re-Ignite" ή οι μεταμορφώσεις του πιανιστικού τέμπρου δεν συνιστούν διακοσμητικά στοιχεία. Το γκρουπ δεν μετέρχεται της electronica για να δημιουργήσει ένα μοδάτο ρυθμικο χαλί, αλλά την χρησιμοποιεί ως συμπληρωματικό στοιχείο που μεταβάλλει ακατάπαυστα την προοπτική των ηχητικών γεγονότων που προτείνονται στον ακροατή. Εξάλλου, το σχήμα διαθέτει τη δεξιοτεχνία που απαιτείται για να εισαγάγει επιτυχώς και πιο κλασσικές παρεμβάσεις, όπως αυτή του κοντραμπάσου στο "Tomorrow Today Part II". Το Moments Return είναι γοητευτικότερο απ΄τους τελευταίους δίσκους του Martin Medeski & Wood π.χ., γιατί δεν το χαρακτηρίζει το ξέφρενο κυνήγι του groove, παρά μια ολοκληρωμένη συγχώνευση ανόμοιων υλικών. (13/02/2005) (Thibaut Lemoine) (μτφρ. από τα γαλλικά : Γιάννης Γεωργακούδης) (lire la chronique en français)