Tο ότι θα καθόμουν να ασχοληθώ τόσο πολύ με μια κυκλοφορία σαν και τούτη δεν το θεωρούσα πιθανό να συμβεί ούτε στους χειρότερους εφιάλτες μου. Κι όμως μετά από παράκληση του συνετού αρχισυντάκτη του Butterfly αναγκάστηκα να ακούσω το Captains of Industry άλλες πέντε φορές, ενώ στη θέση του αρχικού μου -κυνικού μέχρι συκοφαντείας- κειμένου (και το οποίο ποτέ σας δε θα διαβάσετε) πείστηκα να παραθέσω τα παρακάτω διατηρώντας όσο το δυνατόν περισσότερο τον αυτοέλεγχό μου.
Οι Τwo Ton Flood είναι το μουσικό άλλοθι του Jason Mineo Goggin, ενώ το Captains of Industry είναι ένα cd single με διάρκεια κανονικού άλμπουμ. Πριν βιαστείτε να χειροκροτήσετε από ενθουσιασμό, μάθετε ότι το ομώνυμο κομμάτι καταλαμβάνει τα πέντε από τα επτά συνολικά tracks, επανεμφανιζόμενο συνεχώς υπό μορφή εξαιρετικά αποτυχημένων και ανέμπνευστων "remix" (ο Θεός να τα κάνει). Ο Jason (που πραγματικά πιστευώ πως έχει κάποια συγγένεια με τον ομώνυμο ήρωα των τραγελαφικών θρίλερ "Παρασκευή και 13") συνθέτει "industrial" μουσική... Tο πιο ταλαιπωρημένο μουσικό ιδίωμα των τελευταίων 25 χρόνων φαίνεται πως δεν έχει δει ακόμη τις χειρότερες των ημερών του.
Σ΄αυτό το σημείο θέλω να επιστήσω την προσοχή σας στο ακόλουθο : Αν industrial για σας σημαίνει ΝΙΝ (και όλα τα ποταπά υποπροϊόντα τους) μη συνεχίσετε την ανάγνωση και ψάξτε αλλού για μια "σοβαρή" και "αντικειμενική" κριτική. Αν από την άλλη έχετε την "περίεργη" συνήθεια να συσχετίζετε τον όρο με ονόματα όπως οι Skinny Puppy, οι Front 242, oι Throbbing Gristle, οι Hocico, οι Suicide Commando, οι Front Line Assembly, οι Einstürzende Neubaten ή έστω οι Ministry (από το Land of Rare and Honey ως το Psalm 69), επίσης σταματήστε την ανάγνωση μιας και το σινγκλάκι των 2ΤF δεν υπάρχει περίπτωση να σας συγκινήσει. Για τους υπόλοιπους, -συγγνώμη για τη μακρά παρένθεση- ίσως τα παρακάτω να έχουν κάποιο ενδιαφέρον.
Ο Jason αναμιγνύει το καλογυαλισμένο και τρομακτικό -όσο οι ταινίες της σειράς που προανέφερα- "industrial" με ένα είδος synth pop περιτυλίγματος που οι New Order χρησιμοποιούσαν καθ΄όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 για να τυλίγουν τα αποφάγια του σκύλου τους. Εν έτει 2003 όμως ο ηχος αυτός δεν είναι ό,τι καλύτερο για τα αυτιά μας, πόσο μάλλον όταν η ποιότητα του είναι απελπιστικά χαμηλή. Και σαν να μην έφτανε αυτό, προσθέτει στο γλυκό και δυο μεζούρες electro-goth επική ατμόσφαιρας το οποίο οι VNV Nation δε θα τολμούσαν να μας παρουσιάσουν ούτε είκοσι χρόνια μετά αν και εφόσον γινόντουσαν οι Rolling Stones της νέας χιλιετίας (από άποψη δινοσαυρισμού). To τελειωτικό πάντως χτύπημα καταφέρει ο συνδυασμός των ασχολίαστων στίχων "When I leave you my eyes turn blue / They only turn red just to see you again" (και πλήθος άλλων ψευδοποιητικών δηλώσεων) με τη βλάσφημη αντήχηση μιας synth λούπας που πολύ θα ήθελε να προέρχεται απ΄το Assimilate της Κοκκαλιάρας Κούκλας. Έλεος ! Το παρόν cd είναι ικανό να βρεί ανταπόκριση μόνο από δεκαπεντάχρονα τέκνα που θέλουν να φαίνονται πιο alternative απ΄τους φίλους τους (οι οποίοι και διαθέτουν όλα τα bootlegs των HIM).
Αυτό ήταν, δεν μπορώ να κάτσω να σχολιάσω ούτε την ανύπαρκτη δομή των tracks (αν είναι δυνατόν, υποτίθεται ότι μιλάμε για industrial !), ούτε τις φτηνιάρικες επανεκτελέσεις-remix των Forced Police Action (ένα ακόμα συγκρότημα της Silencer με πραγματικά ηλίθιο όνομα). Ο κ. Jason κάποια στιγμή δηλώνει με επικό στόμφο "I CAN'T DENY MY FATE" (τυπωμένο στο booklet με κεφαλαία, όπως το παραθέτω). Ε λοιπόν η μοιρά των 2TF τους προορίζει καταδίκη στον πάτο της καλλιτεχνικής δημιουργίας αν συνεχίσουν έτσι.