Valis : Head Full Of Pills (Small Stone)__________________
1996 : Κυκλοφορεί τo Dust που έμελλε να΄ναι το τελευταίο άλμπουμ των Screaming Trees. O Van Cronner, μπασίστας του γκρουπ που τραγουδούσε και παίδευε περιστασιακά την εξάχορδη σε ένα συγκροτήμα ονόματι Valis, επωφελείται της κατοπινής διάλυσης των S.T. και αποφασίζει να προαγάγει το side-project του σε βασικό σχήμα. Ανακατεύει τότε την τράπουλα και αντικαθιστά τον Dan Peters των Mudhoney που εκτελούσε έως τότε χρέη υπηρεσιακού ντράμερ, ενώ από κοινού με τον αδερφό του Patrick στρατολογεί νέα μέλη. Αυτό είναι grosso modo το ιστορικό της (ανα)σύστασης των Valis, που θα ενδιέφερε κυρίως όσους βύθισε στο πένθος ο θάνατος των Trees και υποδέχονται ως μάννα εξ ουρανού τις σόλο κυκλοφορίες και έκτακτες δισκογραφικές εμφανίσεις του Lanegan.
Ας αντιστρέψουμε όμως την επιχειρηματολογική ανάπτυξη του κειμένου παραδίδοντας ευθύς αμέσως το επιμύθιο της κριτικής : οι Valis είναι τεράστιοι. Από τις αρχές των '90s που το metal συνάφι δέησε εκ νέου να καταπιαστεί ενδελεχώς με την space ψυχεδέλεια α λα Hawkwind, δεν αριθμούσαμε πολλούς δισκογραφικούς άθλους. Στους δύο κυριότερους εξ αυτών πάντως (Spiritual Beggars : Mantra III, Monster Magnet : Powertrip) θαρρώ πως μπορούμε τώρα να προσθέσουμε και το Head Full Of Pills. Στην ετυμηγορία αυτή με οδήγησαν επιστάμενες ακροάσεις του δίσκου, τη στιγμή που κάποιες επι τροχάδην και επιπόλαιες πρώτες επαφές μαζί του αρκέστηκαν να στείλουν ένα τραγούδι του ("Voyager") στη λίστα των καλύτερων κομματιών του 2004.
Tα πολυπληθή ηχητικά εφέ του Wes Weresch, οι υποβολιμαίες Hammond αρμονίες και τα ατιθάσευτα διαλογικά κιθαριστικά σόλο μεταμορφώνουν τη μουσική των Valis σ΄ένα παραισθησιογόνο trip που εφαρμόζει γάντι σε στίχους όπως "I've Got A Head Full Of Pills/I've Got A Heart Full Of Hurt/I've Got A Wandering Way/I've Got Nothing To Say"... Εξάλλου, στα πλαίσια μιας μουσικής που δεν αντιβαίνει στους στοιχειώδεις κανόνες της heavy κοσμικής (cosmic) περιπλάνησης, οι Valis επιχειρούν ανοίγματα στον progressive λυρισμό των late '60s και early '70s ("Across The Sky"), κοντράρουν στα ίσα τον νεκροφιλικό αναβιωτισμό των Σουηδών Terra Firma ("Perpetual Motion Machine"), ενώ φλερτάρουν και αυτοί με το μύθο των Sabbath, όπως αυτός απαθανατίστηκε στο πλέον φιλόδοξο μα και υποτιμημένο lp τους (στο Sabotage αναφέρομαι...). Τέλος, τα τραγούδια του Head Full Of Pills συχνά πλαισιώνονται από απολαυστικά ιντερμέδια που εδράζονται είτε σε pseudo-tribal ρυθμούς ("Ape Canyon"), είτε σε surf-punk κιθαριές ("Humanzee")...
Kατόπιν όσων εξέθεσα, το να πω επιπρόσθετα ότι το "We Got A Situation" είναι το ροκ κομμάτι με την πιο ηδονικά groovy εισαγωγή που άκουσα εδώ και κάμποσους μήνες ελάχιστη σημασία πιστεύω πως έχει... (02/02/2005) (Γιάννης Γεωργακούδης)
________________________________________________
