Ανεκδιήγητο, κατά τον επιεικέστερο χαρακτηρισμό, μπορεί να αποκληθεί το πόνημα αυτό των Way Off The Horse, οι οποίοι περιδιαβαίνουν με αφάνταστη επιπολαιότητα και ερασιτεχνισμό όλο σχεδόν το φάσμα της σκληρής μουσικής, από το acid rock μέχρι την stoner καταληψία, με παρατεταμένη στάση σ΄ένα mid tempo proto-punk εμπνεόμενο από Stooges και MC5. Γενικά η όλη φάση θυμίζει την υπερατλαντική έκρηξη hard rock σχημάτων με δεδηλωμένες ρετρό αναφορές, κατά τη διάρκεια των '90s, αλλά δυστυχώς δε δύναται οποιοσδήποτε να είναι Fu Manchu και τα πράγματα επιδεινώνονται σοβαρά όταν επιπλέον δεν καταφέρνεις καν να τους αντιγράψεις με στοιχειωδώς παραδεκτό τρόπο.

Στο Das Disappointement βρίσκουμε μελωδικά θέματα που θα μπορούσε να συλλάβει οποιοσδήποτε ανά τον πλανήτη πιτσιρικάς άνω των πέντε ετών, ενώ οι απόπειρες τους να εμβάλλουν στη μουσική τους ψυχεδέλεια μέσω των κιθαριστικών riffs, μιμούμενοι τους Kyuss και QOTSA, προκαλούν τουλάχιστον θυμηδία. Όσον αφορά τους στίχους, εκεί παρελαύνουν τα πλέον ετεροχρονισμένα κλισέ του hard rock και θα τους παρουσίαζαν ανετότατα ως αντι-διδακτικό παράδειγμα σε ενδεχόμενη σχολή στιχουργικής. Πάρτε μια γεύση : "I didn't come here to get beat down, I didn't come here to get pushed around, I just came to drink in your town [...] I must have been standing in the eye of the hurricane". Και άλλα τέτοια ευτράπελα...

Τα δε φωνητικά του Joe Price, ασθμαίνοντα και επιθετικά, είναι ενδεικτικά της εκπληκτικής αυτοπεποίθησης με την οποία το γκρουπ υπερασπίζεται ένα τόσο γελοίο υλικό. Σε σημείο που να αναρωτιέμαι αν πρέπει να εκλάβω τοις μετρητοίς τον τίτλο του δίσκου, αν δηλαδή η απογοήτευση ήταν εκ των προτέρων το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα...

Σε ανάλογες περιπτώσεις το μόνο που καταλήγει να ελπίζει κανείς είναι να τελειώσει ο δίσκος σύντομα, και ευτυχώς οι Way Off The Horse μας κάνουν τη χάρη και δίνουν τέλος στο μαρτύριο μας μετά από 30 περίπου λεπτά. Κατόπιν τούτου, πιστεύω ότι ο δίσκος ενδέχεται να συγκινήσει τον στενό οικογενειακό και φιλικό κύκλο της μπάντας, άντε και κάποιους νταλικιέρηδες του Wisconsin (όπου και δραστηριοποιείται το σχήμα) σε προηγμένο στάδιο μέθης. Εμείς οι εν Ευρώπη ταλαίπωροι όμως δεν έχουμε απολύτως κανένα λόγο να τους υπομείνουμε. (Γιάννης Γεωργακούδης)