The Winnerys - And... The Winnerys (Rainbow Quartz)_____

Αντικρύζοντας το σήμα της Rainbow Quartz στο εξώφυλλο του cd ήμουν σίγουρος ότι ο δίσκος των Winnerys θα εμφάνιζε επιρροές από την ψυχεδελική κιθαριστική pop της δεκαετίας του '60, όμως από το πρώτο ήδη ακούσμα καταλαβαίνεις ότι εδώ δεν έχουμε απλώς να κάνουμε με επιρροές, αλλά με πολύ περισσότερα πράγματα. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή : Oι Winnerys είναι ένα κουαρτέτο απ΄τη Μαδρίτη (υπάρχουν και οι The Winnery Klan από τη Βαρκελώνη) για τους οποίους το ημερολόγιο φαίνεται ότι έχει σταματήσει στα '60s, και αυτό είναι ολοφάνερο τόσο στο ντύσιμο όσο και στα χτενίσματά τους. Όσον αφορά το μουσικό μέρος, οι συνθέσεις υπόγραφονται αποκλειστικά από τον F. Martin (κιθάρα) και τον J. Polo (μπάσο), ο Borja Bonafuente's έχει μία μόλις δική του σύνθεση, ενώ ο Juanjo Martin περιορίζεται απλώς να χτυπάει τα drums του. Και αν αυτή η περιγραφή σας θυμίζει κάτι έχετε απόλυτο δίκιο και δεν θα με εξέπλησσε καθόλου αν μάθαινα ότι πάνω από τα κρεβάτια των Winnerys υπάρχουν φωτογραφίες των Beatles, καθώς στην περίπτωσή τους η λέξη επιρροή χάνει το νοήμα της και μιλάμε πλέον για ψύχωση.

Ήδη απ΄το πρώτο τραγούδι, το "Every Day", όλα αυτά τα στοιχεία που έκαναν τους Beatles αγαπημένο συγκρότημα εκατομμυρίων ανθρώπων κάνουν την εμφάνισή τους. Οι περίπλοκες αρμονίες, οι μελωδικές διφωνίες, οι καμπανιστές και περιστασιακά ψυχεδελικές κιθάρες, όλα αυτά βρίσκονται σε ημερήσια διάταξη στο And... The Winnerys. Δυστυχώς όμως στη μουσική η συγκέντρωση των απαραίτητων υλικών δεν εγγυάται το τελικό αποτέλεσμα. Έτσι, η συνθετική ικανότητα των Martin & Polo σε καμία περίπτωση δεν πλησιάζει τα μεγέθη των Lennon & Macca ενώ και οι φωνητικές τους ικανότητες δεν εντυπωσιάζουν. Η επιλογή τους να χρησιμοποιήσουν ως γλώσσα έκφρασης την αγγλική, που δεν είναι μητρική τους, έχει ως αποτέλεσμα οι στίχοι τους να έιναι απλοί έως απλοϊκοί και έπειτα από μερικές ακροάσεις βαρετοί. Τίποτα δεν αλλάζει από κομμάτι σε κομμάτι και το μόνο που διαφοροποιείται κάπως είναι το "Guy With Two Houses" όπου οι Winnerys εμφανίζουν μια πιο blues και πλησία σε Rolling Stones πλευρά τους (είδατε που ανησυχούσατε ; Τώρα το καλύψαμε όλο το κεφάλαιο της British Invasion).

Με το σκεπτικό ότι σε αυτού του είδους την pop τραγουδοποιία το επιθυμητό είναι τραγούδια με ρεφρέν που σφηνώνονται στον εγκέφαλό σου και τα οποία αρκετές φορές συλλαμβάνεις τον εαυτό σου να σιγοτραγουδάει, θα έλεγα ότι το highlight του cd είναι το "It΄s Up To You".

Το πρόβλημα με τους Winnerys δεν είναι η υπερβολική τους αγάπη για τους Beatles, αλλά το ότι στην προσπάθειά τους να κάνουν ένα δίσκο που να προσεγγίζει όσο δυνατόν περισσότερο τα είδωλά τους, παρέλειψαν να προσθέσουν σ΄αυτόν κάτι και από τη δική τους ταυτότητα. (08/08/2004) (Κωνσταντίνος Γιαννόπουλος)

________________________________________________