The World / Inferno Friendship Society : Hallowmas Live At Northsix (Go-Kart)_________________________________
H απόσταση που χωρίζει το πανκ από την μουσική καμπαρέ φαντάζει δικαιολογημένα αχανής και δεν περιορίζεται μόνο σε ηχητικό επίπεδο. Το χάσμα αυτό πάντως έχουν βαλθεί να ελαχιστοποιήσουν οι The World/Inferno Friendship Society που εφορμούν απ΄το Μπρούκλυν της Νέας Υόρκης και φημολογείται ότι λειτουργούν δίκην περιοδεύοντα θιάσου : υπερ αυτού δεν συνηγορεί μόνο η βαρύτητα που αποδίδεται στην θεατρική συνιστώσα των live τους, αλλά και ότι μέλη του σχήματος έχουν διατελέσει τριάντα κατά προσέγγιση άτομα, ενώ στις ζωντανές εμφανίσεις τους οι συμμετέχοντες μουσικοί ενίοτε ξεπερνούν τους δέκα !
Έυκολα θα χαρακτήριζε κανείς πρόωρη την κυκλοφορία του Hallowmas Live At Northsix, δεδομένου ότι πρόκειται για live best-of που διαδέχεται τρία μόλις στούντιο άλμπουμ. Eπειδή όμως οι ζωντανές παρουσίες είναι απόλυτα συνυφασμένες με την υπόσταση του γκρουπ, ένας τέτοιος δίσκος κρίνεται όχι μόνο δικαιολογημένος, αλλά και απαραίτητος προκειμένου να συλλάβει κάποιος το ποιόν αυτής της αυτοχριζόμενης πανκ ορχήστρας.
Όπως εν μέρει συνάγεται και απ΄τον τίτλο, ο δίσκος απαθανατίζει ένα συναυλιακό δρώμενο με θέμα το (επίκαιρο) Halloween, και το ηχητικό τουλάχιστον μέρος του live αποδίδει καλά το μακάβρια διασκεδαστικό ύφος αυτής της γιορτής. Για την περίσταση, ο Jack Terricloth, που κρατάει το μικρόφωνο και τα ηνία του σχήματος, πλαισιώθηκε ούτε λίγο ούτε πολύ από οκτώ μουσικούς, εξ ων τρείς πνευστοί και ένας ακορντεονίστας. Αυτονόητη βέβαια η συνδρομή και τέτοιων μουσικών σ΄ένα γκρουπ που φιλοδοξεί επιπροσθέτως να οικειοποιήσει στοιχεία από βαλς, τσιγγάνικη μουσική και ska, τα οποία, σημειωτέον, υποβαστάζει πάντα ο οίστρος του πανκ. Ένα πανκ, επιπλέον, που δεν προσκολλάται σε κάποια μεμονώμενη του έκφανση, αφού ερωτοτροπεί τόσο με την poppiest δυνατή πτυχή του ιδιώματος, όσο και με κάργα ψυχομπιλάδικες καταστάσεις.
Εντέλει, το Hallowmas Live At Northsix συνιστά τον φυσιολογικό καρπό μιας υποθετικής διασταυρώσης είτε μεταξύ Tiger Lillies και Damned, είτε μεταξύ Madness και Reverend Horton Heat (διαλέγετε και παίρνετε). Προσωπικά δεν θα΄μπαινα στον κόπο να αγοράσω κάποια στούντιο δουλειά τους, όχι γιατί απαξιώ το γκρουπ, αλλά γιατί η παρουσία ορισμένων σχετικά αδιάφορων τραγουδιών με ωθεί να υποθέσω ότι οι -πιθανολογώ, αρκετές- ευτυχείς συνθετικές στιγμές της καριέρας των TW/IFS είναι όλες παρούσες εδώ. Και θαρρώ πως καλύτερο λόγο για να συστήσω το δίσκο δεν θα μπορούσα να επιστρατεύσω. (03/11/2004) (Γιάννης Γεωργακούδης)
________________________________________________
